“อาจารย์รู้ไหมคะว่าน้องสาวของฉันสอบเข้าสาขาวารสารของมหา‟ลัยเราได้ เธอชื่นชมอาจารย์มาตลอดเลยนะคะ ส่วนฉันก็มักจะอวดให้เธอฟังเสมอว่าฉันได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์มากแค่ไหน
อาจารย์ให้ความสำคัญกับฉันแค่ไหน” เหอลั่วจูพูดอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นอวี่เจ๋อที่กำลังมองเธอด้วยใบหน้านิ่งเรียบแล้วก็อดสะอึกขึ้นมาไม่ได้ “อย่าจ้องฉันแบบนั้นสิคะ ฉันรู้ว่าฉันโม้ไปหน่อย มันอาจจะไม่ถูกนัก แต่ฉันก็พูดออกไปแล้ว และมันก็เอากลับคืนไม่ได้”“เข้าประเด็นเลยเถอะครับ”“เธออยากจะชวนอาจารย์ไปทานข้าวน่ะค่ะ”“ทานข้าวเหรอ?”เหอลั่วจูหลบตาอวี่เจ๋อ แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนต้องยอมบอกออกมาว่า“คือเธอพนันกับรูมเมทที่ชื่ออวิ๋นตั่วไว้ว่าใครจะจีบอาจารย์ติดก่อนกัน
น้องสาวของฉันก็เลยอยากให้ฉันช่วยเธอให้ชนะสักครั้งน่ะค่ะ”“พนันกับใครนะครับ?”“อวิ๋นตั่วค่ะ นักศึกษาใหม่ในทีมโต้วาทีของอาจารย์ไงคะ”อวี่เจ๋อนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้ช้าๆ เด็กนั่นเอาเขาไปพนัน เห็นเขาเป็นสิ่งของหรือไงกัน?“วันนี้ผมไม่มีเวลาแล้ว ไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกันนะครับ คุณไปบอกน้องสาวคุณว่าพรุ่งนี้ตอนเย็นได้หรือเปล่า?”“อาจารย์ตกลงเหรอคะ?”“คนเราต้องกินข้าวนี่ครับ กินที่ไหนก็ไม่ต่างกันหรอก”“ดีมากเลยค่ะ ฉันจะโทรบอกข่าวดีกับลั่วเสวี่ย เธอต้องมีความสุขมากแน่ๆ!”คืนนั้นลั่วเสวี่ยฝันว่าเห็นแมวลายตัวหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูหอพัก ดวงตาสีเขียวมรกตของมันจ้องเธออยู่นาน จากนั้นก็จากไปเงียบๆ พอตื่นข
