่าสนใจแล้ว เขาจึงเดินออกไปเงียบๆ“นั่นนักเรียนใหม่นี่คะ ว่ากันว่าเส้นใหญ่พอตัวเลยนี่?” เหอลั่วจูถาม“ข่าวเร็วจังเลยนะครับ”“ช่วยไม่ได้นี่คะ มหา‟ลัยมันก็แค่สังคมเล็กๆ เรื่องอะไรก็ต้องทำความเข้าใจไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นจะอยู่ได้ยังไง เขามาหาอาจารย์ทำไมคะ? เพิ่งเปิดเรียน หวังว่าอาจารย์จะปรานีบ้างนะคะ”อวี่เจ๋อเปิดแฟ้มเอกสาร ก้มหน้าอ่านรายงาน เป็นการกระทำที่เตือนเหอลั่วจูให้รู้ว่าเธอควรหยุดได้แล้ว และเธอเองก็รู้งาน ไม่นานก็เปลี่ยนจากหัวข้อซุบซิบมาเป็นเรื่องงาน“วันนี้ที่โรงแรมอี้ซิงมีการจัดการปราชุม มีหลายบริษัทที่ต้องการประมูลไปเข้าร่วมปราชุมด้วย ผู้ว่าเจี่ยงบอกว่าอาจารย์ต้องไปเข้าร่วมให้ได้นะคะ”“โรงแรมอี้ซิงก็ไม่ใช่ของตระกูลหยูอี้ซินหรอกเหรอ?”“อาจารย์คิดว่าที่ผู้ว่าเจี่ยงเลือกปราชุมที่นี่ เขากำลังคิดอะไรอยู่หรือเปล่าคะ?”“ไม่ว่าจะคิดอะไรอยู่หรือไม่ การเลือกที่นี่ก็ไม่เหมาะสม มันอาจทำให้บริษัทอื่นคิดว่าเรามีการล็อคอี้ซินไว้แล้ว เรื่องนี้ผู้ว่าเจี่ยงไม่มีทางไม่รู้แน่ เลขาหวังรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?”“เรื่องสถานที่ปราชุม เลขาหวังคงไม่ได้ถามเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้หรอกค่ะ อีกอย่าง คราวก่อนเขาก็บอกแล้วว่าโปรเจคนี้ผู้ว่าเจี่ยงมีสิทธิ์ขาดในการจัดการ เมื่อให้สิทธิ์ไปแล้วก็คงไม่สามารถเอากลับคืนได้” เหอลั่วจูถอนหายใจ พูดด้วยท่าทางลึกลับ “ฉันว่าปัญหาน่ะอยู่ข้างหลังมากกว่า เมื่อหลายวันก่อนผู้จัดการปราชาสัม
