แน่”“ถ้างั้นเอาตามนี้ ไม่ต้องบอกอาจารย์เหอล่ะ”“ทำไมล่ะ?”“ฉันจะเซอร์ไพร์สเขาน่ะสิ”“อย่ากลายเป็นว่าทำให้เขาตกใจแล้วกัน” กู่เลี่ยงพึมพำเรื่องอาจารย์เหอจะตกใจหรือไม่คงไม่รู้ แต่อวี่เจ๋อต้องตกใจแน่ๆ อวิ๋นตั่วอารมณ์ดี คิดว่าตัวเองมีโอกาสที่จะเป็นคนธรรมดาที่น่าตื่นตะลึงแล้ว เธอต้องทำให้คนในมหา‟ลัย C รู้ว่าเธอไม่ใช่แค่สามารถโต้วาทีได้ แต่เธอยังเล่นสเก็ตได้อีกด้วย เป็นคนที่เก่งทั้งบู๊และบุ๋นแต่เธอคิดไม่ถึงว่าเทียนอี้จะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับอวี่เจ๋อเทียนอี้คิดว่าตัวเองมีผลกับการตัดสินใจของอวิ๋นตั่ว นั่นหมายถึงว่าคำพูดนั่นต่อหน้าอวิ๋นตั่วแล้วมีนํ้าหนักอยู่บ้าง และนำหนักที่ว่าจะให้เขารู้คนเดียวไม่ได้ จะต้องให้อวี่เจ๋อรู้ด้วย“อาจารย์หลิว รู้ไหมครับว่าอวิ๋นตั่วจะแสดงสเก็ตในงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่” เทียนอี้คิดว่าคนที่ซื่อตรงอย่างอวี่เจ๋อคงไม่เข้าใจเรื่องเล่นๆอะไรแบบนี้แน่ เพราะแบบนั้นเขาจึงถือโอกาสแสดงความรู้สึกที่เหนือกว่า ที่มั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่เข้าใจพอที่จะวิจารณ์อะไรได้“สเก็ต?” อวี่เจ๋อมองเขาแล้วจมลงสู่ภวังค์ความคิดเทียนอี้ภาคภูมิใจสุดๆ “โรลเลอร์เบลดที่ข้างล่างมีล้อไงครับ คงยังไม่เคยเห็นใช่ไหมล่ะครับ อวิ๋นตั่วเล่นเก่งมากเลยนะ ไม่รู้หรอกเหรอครับ?”อวี่เจ๋อรู้ว่าเทียนอี้กำลังแสดงความเหนือกว่าให้เขาเห็น เตือนให้รู้ว่าระหว่างตัวเขาเองกับอวิ๋นตั่วนั้นมีช่องว่างระหว่างวัย เขาคลี่ยิ้มออกมาอย่างไม่ร
