าสอนไม่เคยเช็คชื่อเลย ในคาบเรียนก็ไม่มีใครโดดเรียนสักคน ตอนเข้าสอนเขามีชีวิตชีวามากข้อมูลที่น่าเบื่อมากมายพวกนั้น เขากลับพูดให้มันน่าสนใจได้ และยังทำให้เข้าใจง่ายขึ้นอีกด้วย” ลั่วเสวี่ยพูดอวิ๋นตั่วรู้สึกได้ว่าลั่วเสวี่ยแอบคิดอะไรกับอวี่เจ๋อ จึงลองถามเธอไปว่า“พี่สาวของเธอชอบเขาเหรอ?”“ฉันว่าพี่สาวฉันคงไม่มีหวังแล้วล่ะ ฉันได้ยินมาว่าโดยทั่วไปผู้ชายจะไม่หาแฟนเป็นผู้หญิงสาขาวิชาเดียวกัน โดยเฉพาะคนแบบหลิวอวี่เจ๋อ ถ้าไม่มีความสามารถอะไรเป็นพิเศษ ตอนอยู่ต่อหน้าเขาจะดูโง่ไปเลย” ลั่วเสวี่ยพูดอวิ๋นตั่วกลืนํ้าลายอึกหนึ่ง รู้สึกว่าลั่วเสวี่ยพูดถูก เธอรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่ไม่ได้เรียนสาขาเดียวกับอวี่เจ๋อสือเหยียนยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องดูด้วยว่าเป็นนักศึกษายังไง ถ้าเป็นคนไม่เอาไหนจริงๆ ต่อให้อาจารย์มีพลังปาฏิหาริย์ ก็รู้สึกว่าหมดทางเยียวยาได้เหมือนกัน ถูกไหมอวิ๋นตั่ว”อวิ๋นตั่วรู้ว่าตัวเองเป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุดว่าเธอไม่ใช่คนไม่เอาไหนของอวี่เจ๋อ เรียนกับอวี่เจ๋อมาสิบสองปีแล้ว คะแนนวิชาคณิตศาสตร์ของเธอก็เพิ่มขึ้นตลอดเธอรู้สึกอับอายนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอยอมแพ้เมื่ออยู่ต่อหน้าสือเหยียน“คนเราก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียเป็นของตัวเอง ถ้าเรียนได้ไม่ดีจริง นั่นก็อธิบายได้ว่าคนๆ นั้นไม่เหมาะจะเรียนสิ่งนี้” อวิ๋นตั่วพูดฉงหรงกับลั่วเสวี่ยรู้สึกได้ว่าความสัมพันธ์ของลูกพี่ลูกน้องคู่นี้ ไม่ได้สว
