”“ทำไมล่ะ?”“หนูอยากไปกับพี่” อวิ๋นตั่วบอก “อย่างถนนเมเปิลที่แคนาดา หนูคิดว่าเราเช่ารถยนต์สักคัน ออกเดินทางจากควิเบก มีปลายทางสุดท้ายอยู่ที่นํ้าตกไนแอการา อวิ๋นเฉียวเคยไปมาแล้ว เขาบอกว่าวิวสวยตลอดทางเลยทะเลสาบเป็นประกาย เหมือนเมืองในเทพนิยาย มีต้นไม้ร่มรื่น แค่คิดก็รู้สึกสบายใจแล้ว ยังมีทะเลอีเจียน ปราสาทนอยชวานสไตน์ อีกหลายที่เลยที่หนูยังไม่เคยไป พี่ว่าเมื่อไหร่เราจะได้ไปสถานที่พวกนั้นด้วยกันคะ?”อวี่เจ๋อครุ่นคิดจริงจัง “ปีนี้คงไปที่ไหนไม่ได้แล้ว งานสมาร์ตซิตี้ใกล้จะเริ่มดำเนินการเข้าไปทุกที คงต้องยุ่งอยู่สักประมาณหนึ่งปีได้ รอทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ถึงช่วงเธอปิดเทอมเราก็ค่อยไปด้วยกัน กันยายน คงไม่ใช่ไปถนนเมเปิล ลองคิดสถานที่ที่เหมาะจะไปในเดือนกันยาที่สุด เธออยากไปที่ไหนก็จดไว้ แล้วเราก็ไปกันปีล่ะหนึ่งที่ หลังจากไปแล้วก็วาดธงเล็กๆ ไว้ เธอคิดว่าไง?”อวิ๋นตั่วพยักหน้า “ความคิดดีค่ะ แต่พี่ห้ามผิดคำพูดนะ”——————————————————
