อวิ๋นตั่วยกมือคล้องแขนอวี่เจ๋อโดยไม่พูดไม่จา กราชับแขนแน่น เอนหัวพิงไหล่อวี่เจ๋อ แล้วทำหน้าทะเล้นใส่เฉินอวี้เฉินอวี้หัวเราะขึ้นมาทันที ก่อนที่จะยกมือขึ้นชี้อวี่เจ๋อ แล้วเปลี่ยนไปชี้อวิ๋นตั่ว “พะ…พวกนาย……”อวิ๋นตั่วพยักหน้ารัวๆ แบบไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ“จะยืนคุยตรงหน้าประตูแบบนี้จริงๆ เหรอ ไม่เกการ้านนายหรือไง?” อวี่เจ๋อค้านขึ้นแวบแรกที่เห็น ที่ที่พวกเขายืนอยู่ก็ไม่ใช่สถานที่ดีๆ อย่างที่บอกอะไร ในร้านมีคนเดินไปเดินมา ที่ยืนอยู่นี่ก็มีพนักงานหลายคนที่เอาหม้อไฟที่ใส่ถุงเรียบร้อยเดินผ่านไป ดูเหมือนจะรู้ว่าเป็นเพื่อนของเถ้าแก่ ก็เลยไม่ได้พูดอะไรมาก มือถือหม้อไฟ แถมยังต้องระวังไม่ให้หกโดนพวกเขาอีก ท่าทางดูลำบาก“จริงด้วยๆ เข้ามาก่อนค่อยคุยกัน” เฉินอวี้บอกอวี่เจ๋อ “ที่เดิมเลยนะนายพาอวิ๋นตั่วเข้าไปก่อน เดี๋ยวฉันจะไปเรียกชีซิง”อวี่เจ๋อพาอวิ๋นตั่วเข้าไปในห้องพิเศษ ไม่นานเฉินอวี้กับชีซิงก็วิ่งเข้ามา ชีซิงไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลยสักนิด ยังคงรูปร่างสูงใหญ่ ดูซื่อๆ ตรงๆ
อวิ๋นตั่วแปลกใจ ทั้งสองร่วมหุ้นเปิดร้านหม้อไฟ คนหนึ่งกินเก่งจนเหมือนท้องห้าเดือน แต่อีกคนกลับมีรูปร่างกำยำ เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ชีซิงไม่เคยสงสัยว่าเฉินอวี้จะแอบขโมยกินบ้างเลยเหรอ?“พวกนายคบกันเหรอ?” คำพูดแรกที่ออกมาเป็นอย่างกับเป็นนักข่าวซุบซิบ ต้องเป็นเพราะได้ยินมาจากเฉินอวี้แน่ๆอวี่เจ๋อจับมืออวิ๋นตั่ว “พวกนายไม่เห็นด้วย?”เฉินอวี้
