ๆ นะ นอกจากสีหน้าอารมณ์แล้ว อย่างอื่นก็เหมือนหมด ศัลยกรรมตามแบบเธอละมั้ง”“พี่ก็คิดแบบนี้เหมือนกันเหรอ”“สรุปว่าเป็นใครกันล่ะ”“เพื่อนตอนมัธยมปลายของพี่ไง หลินเพียวเพียว”“เป็นเธอเองเหรอ แบบนี้ก็ไม่น่าแปลกใจแล้วล่ะ” อวิ๋นเฉียวพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจอวิ๋นตั่วไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่ชายถึงไม่แปลกใจที่เป็นหลินเพียวเพียว“พี่ไม่คิดว่ามันน่ากลัวเหรอคะ? จากนี้ไปจะมีอีกคนในโลกที่หน้าตาเหมือนพี่แทบจะทุกอย่าง แต่หนูกับเธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน พี่ว่าถ้าเขาสวมรอยหนูไปทำเรื่องไม่ดีเข้า จะทำยังไงคะ? ถ้าเขาหน้าตาเหมือนหนูตั้งแต่เกิดก็ว่าไปอย่าง นี่ดันมาเสริมแต่งเอาตอนหลัง แบบนี้หนูจะรับได้ได้ยังไง”“หน้าก็หน้าของเขา เขาอยากจะศัลยกรรมออกมาแบบไหนก็เรื่องของเขา เธอจะไปควบคุมได้เหรอ? ส่วนเรื่องสวมรอยเธอ เธอไม่ต้องห่วงหรอกปัจจุบันตำรวจทำคดีไม่แพ้ในอดีต วินิจฉัยอะไรก็ได้หมดไม่ใช่อาศัยแค่ใบหน้าก็จะสามารถสวมรอยเธอได้ ฉันว่าเธอควรรู้สึกยินดีนะ คิดดูสิ เธอไม่ใช่ดาราแต่ดันมีคนมาศัลยกรรมเลียนแบบหน้าเธอ นั่นบอกได้ว่าเธอหน้าตาดี!ถ้าหน้าตาเหมือนเธอโดยธรรมชาตินั่นสิปัญหาใหญ่ คนที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ทำไมหน้าตาเหมือนกันขนาดนั้นได้? แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้สืบหาต่อไปเรื่อยๆ ไม่แน่อาจมีความสัมพันธ์ที่เป็นปมเงื่อนซับซ้อนกับพวกเราก็ได้นะ เธอคิดว่าในปมเงื่อนซับซ้อนนี้ ปมไหนน่าจะเป็นไปได้มากที่สุด?”อวิ๋นเฉียวพูดแน่นอนว่
