อายุ 40 แล้วแน่ๆ!”อวี่ซีไม่ได้หัวเราะด้วย เธอรับรู้ได้แต่ความปวดใจ คนที่เธอเคยรักสุดท้ายกลับไปเดินบนเส้นทางแบบนั้น เธอยอมรับความจริงที่ว่าเยว่หยางไม่รักเธอได้แต่จะให้เธอเผชิญหน้ากับคนที่ตัวเองเคยรักที่ตกตํ่าไปขนาดนั้นได้ยังไงกัน“บางทีพวกเขาอาจจะรักกันก็ได้นะ ความรักไม่แบ่งตัวเลขแบ่งอายุหรอก จริงไหม?” เธอปลอบใจตัวเอง หวังว่าอวิ๋นตั่วจะเห็นด้วยแต่อวิ๋นตั่วกลับไม่ให้ความร่วมมือ “หนูว่าผู้หญิงคนนั้นมีสามีแล้ว มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกคนเหงาที่แอบเลี้ยงหนุ่มหน้าใสนอกบ้านน่ะ”อวี่ซีแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว ทำไมโลกใบนี้ถึงได้ยุ่งเหยิงไปหมดแบบนี้นะ**!**
