สิ่งที่อวี่ซีพูดไว้ไม่ผิดไปเลย อวิ๋นตั่วตั้งใจทำเรื่องนี้จริงๆ เล่นทำเอาทุกคนต่างก็ตกใจไปตามๆ กัน จู่ๆ เธอก็เกิดขยันขึ้นมา เซียวเซียวกับจื่อเถิงเองก็ตกใจเหมือนกัน แต่สำหรับเทียนอี้แล้วเขาดูเหมือนจะบ้าไปเลย!“การเรียนสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?” เทียนอี้ถามอวิ๋นตั่วสำหรับเขาแล้ว การเอาช่วงเวลาดีๆ ไปทุ่มเทกับการเรียน ช่างเป็นเรื่องที่เสียเวลาชีวิต เวลาเรียนยังสามารถเอาไปทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ นอนเอย เล่นบอลเอย กินข้าวเอย ทุกอย่างดูเหมือนจะน่าสนใจกว่าการเรียนไปซะหมดอวิ๋นตั่วไม่ได้คิดถึงปัญหานี้ เธอแค่กำหนดเป้าหมาย และเธอต้องทำให้สำเร็จ อวี่เจ๋ออยู่ที่มหา‟ลัย C แน่นอนว่าเรื่องนี้เป็นความลับของเธอ เธอไม่ได้บอกเซียวเซียวกับจื่อเถิง และจะบอกเทียนอี้ไม่ได้เป็นอันขาด“นี่ ฉันรู้จักร้านเปิดใหม่ร้านหนึ่ง วันอาทิตย์ไปกินข้าวด้วยกันไหม?”เทียนอี้ถามพลางตบไหล่อวิ๋นตั่ว“ไม่ได้ วันอาทิตย์ฉันต้องเรียนพิเศษ” อวิ๋นตั่วปฏิเสธ “ฉันนัดกับพี่อวี่เจ๋อแล้ว”“เขาสอนพิเศษให้เธอ มีใบประกอบวิชาชีพหรือเปล่า?” เทียนอี้ถามท่าทางดูเหยียดหยาม“เขาเป็นครูสอนฉันมาตั้งแต่เด็กแล้ว” อวิ๋นตั่วไม่มีทีท่ายอมอ่อนข้อให้“ใบรับรองแค่ใบเดียว ใช่ว่าจะสามารถพิสูจน์ความสามารถของเขาได้สักหน่อย ฉันรับรองได้ดียิ่งกว่าใบพวกนั่นอีก”เทียนอี้หัวเราะเยาะ ก่อนที่จะกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเองเซียวเซียววิ่งมาหยุดหน้าโต๊ะอวิ๋นตั่ว แล้วกระโดดไปมา“อวิ๋นตั่ว