ีเลิกผ้าห่มออกอย่างอารมณ์เสีย ก่อนที่จะโยนมันลงบนพื้น“ให้หนาวตายไปเลย ยังไงก็ไม่มีใครสนใจฉันอยู่แล้วนี่!”“พูดอะไรของเธอน่ะ?” อวี่เจ๋อเก็บผ้าห่มขึ้นมา แล้วห่มให้น้องสาวอีกครั้ง “เอาความผิดของคนอื่นมาลงโทษตัวเอง เธอโง่หรือเปล่า”อวี่ซียกมือเช็ดนํ้าตา “วันนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟ เขาบอกว่าเขาต้องทำโอที ออกไปกินข้าวด้วยกันไม่ได้ สุดท้ายฉันก็เลยไปหาเขาที่ออฟฟิศ เพื่อนเขาบอกว่าเขาเลิกงานไปตั้งนานแล้ว ฉันไม่ใช่ผู้หญิงโรแมนติก ไม่ใช่ว่าต้องอยู่ด้วยกันสองคนทุกเทศกาล ถ้าเขาไม่อยากฉลองด้วยกัน ก็น่าจะบอกกันดีๆทำไมต้องโกหกกันด้วย!”อวี่เจ๋อลังเลเล็กน้อยว่าจะบอกเรื่องที่เจอเยว่หยางหน้าบ้านของอวิ๋นตั่วดีหรือไม่ แต่เมื่อมาคิดๆ ดูแล้วก็ไม่พูดจะดีกว่า“อวี่ซี พี่ว่าเธอควรจะคุยกับเยว่หยางนะ”อวี่ซี “ฉันรู้ว่างานของเขาไม่ค่อยจะราบรื่นสักเท่าไหร่ ทำงานอยู่ฝ่ายเทคนิคดีๆ ก็ถูกให้ไปอยู่ฝ่ายธุรการ ตอนนี้เขารู้สึกไม่ค่อยดี เรื่องนี้ฉันก็เข้าใจวันนี้พี่เจออวิ๋นอี้ฟานหรือเปล่าคะ?”อวี่เจ๋อรู้สึกปวดใจ เห็นๆ ว่าอวี่ซีกำลังเลี่ยงอะไรบางอย่าง เยว่หยางจะนอกใจหรือไม่ ว่ากันตามเหตุผลแล้ว เธอเองน่าจะรู้สึกได้ชัดที่สุด แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเธอไม่อยากจะเผชิญหน้ากับมันอวี่เจ๋อ “ถ้าไม่สบายใจเรื่องงานจริงๆ พี่คิดว่าเขาน่าจะตั้งใจทำงานให้หนัก ที่ถูกย้ายไปฝ่ายธุรการก็ไม่ใช่พิสูจน์ให้รู้แล้วเหรอว่าเข้าทางอวิ๋นตั่วน่ะไม่มีประโยชน์?
