พอพนักงานได้ยินเรื่องการแข่งขันทางด้านนี้ ก็พากันเข้ามาห้อมล้อมทันที“ใครจะเป็นกรรมการดีครับ?” เฉินอวี้พูดเสี่ยวหวางแผนกการเงินลุกขึ้นยืน “ผมเองครับ!”“ผมบอกไว้ก่อนนะครับ เป็นกรรมการต้องยุติธรรม ถ้าคุณลำเอียง ผมไม่ปล่อยแน่!” เฉินอวี้เตือน“ประธานเฉินพูดไม่จบไม่สิ้นซะที พูดไร้สาระเยอะขนาดนี้ กลัวล่ะสิ ไม่กล้าแข่งใช่ไหมล่ะ” ทุกคนโห่ร้อง“มีอะไรน่ากลัวงั้นเหรอ”พอเริ่มแข่งขัน เสี่ยวหวางก็จับเวลาในโทรศัพท์มือถือ กฏการแข่งก็คือสมาชิกในทีมยืนเรียงเป็นแถวเดียวกัน แล้วพูดว่า “กบตัวหนึ่งกระโดดลงนํ้าอ๊บ!” ทุกคนพูดหนึ่งคำ ต้องพูดออกมาทันที ใครหยุดนานหรือว่าพูดผิดก็จะเริ่มเกมส์ใหม่ สมาชิกที่ได้พูดคำว่า ‘อ๊บ’ จะต้องทำท่านั่งยองๆ เสียงกับท่าทางต้องมีจังหวะเข้ากัน ถ้าไม่ได้จังหวะเกมส์ก็จบ ต้องเริ่มใหม่ ความยากของเกมส์อยู่ที่เสียง “อ๊บ” มันต้องสอดคล้องกับจำนวนกบที่ตกลงไป ถ้าพูดน้อยไปหรือมากไป ก็จะต้องเริ่มเกมส์ใหม่ทีมเฉินอวี้เริ่มก่อน เยว่หยางพูดผิดติดต่อกันแล้วสองครั้ง ทำให้เฉินอวี้ฉุนเฉียวมาก “เยว่หยาง นายตั้งใจหน่อยสิ!”เทียนอี้กับจื่อเถิงปรบมืออยู่ข้างๆ “พี่ไม่รู้หรอก เขาเป็นสายลับที่พวกเราส่งไป!”คนที่ห้อมล้อมอยู่จึงพากันหัวเราะลั่นครั้งที่สาม เพิ่งจะเป็นรอบแรกเยว่หยางก็ผิดอีกแล้ว อวี่ซีที่ต่อแถวอยู่ข้างหลังยังไม่ได้แสดงความสามารถเลย“ฉันสงสัยจริงๆ ว่านายเป็นสายลับของทีมอวี่เจ๋อ” เฉินอวี้ถอนหายใจชีซิ
