ตอยู่ต่อ”เทียนอี้ “ฉันว่าพี่ชายเธอน่ะเป็นคนขี้ขลาด เพื่อความรัก พี่สาวฉันยอมแลกชีวิต นั่นเพราะเธอคิดว่ามันคุ้มค่า ถ้าได้เห็นพี่ชายเธอเป็นแบบตอนนี้พี่สาวฉันต้องเสียใจแน่ๆ”“นายพูดอย่างกับเข้าใจพี่สาวมาก เพิ่งรู้จักกันไม่ใช่หรือไง?”“ถึงจะเพิ่งรู้จักกันไม่กี่วัน แต่เราก็มีสายเลือดเดียวกัน ฉันจะบอกอะไรให้นะ เรื่องที่เราตระกูลหยูมั่นใจ คือถ้าไม่ถึงเป้าหมาย ก็จะไม่ยอมรามือ”“เพราะแบบนั้นถึงได้มีโศกนาฏกรรมของพี่ชายฉันกับพี่จือซ่านไงล่ะ”โทรศัพท์ในกระเป๋าของอวิ๋นดังขึ้น สือเหยียนเป็นคนโทรเข้ามา หายากมากจริงๆ“รับโทรศัพท์สิ!” เทียนอี้เห็นเธอไม่ยอมรับสายก็รู้สึกแปลกๆอวิ๋นตั่วกดรับ ได้ยินนํ้าเสียงอ่อนๆ ของสือเหยียนดังมาจากปลายสาย“อวิ๋นตั่ว วันนี้แม่มารับฉันไม่ได้ ตอนที่เธอเลิกเรียน เธอให้ลุงหูวนรถมารับฉันที่โรงเรียนหน่อยได้ไหม ฉันจะกลับกลับเธอด้วย”อวิ๋นตั่วไม่ค่อยเต็มใจที่จะนั่งรถคันเดียวกับสือเหยียนสักเท่าไหร่ อยู่ต่อหน้าเธอแล้วรู้สึกกดดันแปลกๆ คิดว่าอยู่ให้ห่างกันเท่าไหร่ก็ยิ่งดี“วันนี้คนขับรถบ้านจื่อเถิงไม่มา ฉันรับปากเขาแล้วว่าจะกลับด้วยกัน”อวิ๋นตั่วหาข้ออ้างเทียนอี้ที่อยู่ข้างๆ ก็ออกความเห็น “ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ แค่เรียกแท็กซี่หน้าโรงเรียนก็จบ แม่เธอคงไม่ถึงขั้นไม่ให้เงินค่ารถมาหรอกนะ?”อวิ๋นตั่วมองเทียนอี้ ก่อนจะบอกกับสือเหยียนที่อยู่ในสายว่า “เธอนั่งรถเทียนอี้ก็แล้วกัน ให้เขาไปรับเธอ?”“ไม
