็ไม่ดีเท่ามีชีวิตอยู่ต่อ! ต่อให้ขุนนางระดับตํ่ายอมตายเพื่อกราบทูล ก็จะมีทรชนมาแย้งอยู่ดี ขุนนางก็จะเหลือแค่ชื่อ พอตายไป กษัตริย์ก็จะลืมเขา! ต่อให้ขุนนางทหารยอมตายในสนามรบ เขาก็แค่ได้ชื่อว่าควบอยู่บนหลังม้าจนเหน็ดเหนื่อย ในอนาคตบ้านเมืองก็ลืมเขา! ฉันพูดตรงๆ นะ การกระทำของนายตอนนี้แตกต่างจากพวกขุนนางที่ว่าขุนนางพลเรือนยอมตายเพื่อกราบทูล ขุนนางทหารยอมตายในสนามรบ นั่นตรงไหน?”อวี่เจ๋อเงียบ ไม่พูดตอบชีซิงรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนอวี่เจ๋อ “เหตุผลที่ผิดๆ ของนาย นายก็ยังพูดให้มีถูกต้องอีกเหรอ”เจียงหนาน “พวกนายอย่ามาทะเลาะกันตรงนี้เลย พนักงานคนอื่นได้ยินเข้าจะคิดยังไงกัน แค่ตอนนี้พวกเขาก็ตื่นตระหนกมากพอแล้ว”เมื่อกลับมาถึงห้องทำงาน อวี่เจ๋อก็รู้สึกเหมือนรอบด้านมีแต่เพลงของชาวฉู่ แต่แค่เขาไม่ใช่ฉู่ป้าหวัง!เจียงหนานเคาะประตู ยืนอยู่หน้าประตู ใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ฉันเข้าไปได้หรือเปล่า?”“เข้ามาสิ”เจียงหนานนั่งลงตรงหน้าอวี่เจ๋อ “อย่าเก็บคำพูดเฉินอวี้มาใส่ใจเลยนะ”“เธอไม่คิดว่าเขาพูดมีเหตุผลเหรอ? วงการธุรกิจน่ะ ฉันจะทำตามอารมณ์ไม่ได้”“อวี่เจ๋อ ฉันชื่นชมนายนะ เพราะความไม่ยอมแพ้ของนาย พลังและความอยากท้าทายทดสอบกับเทพเจ้าแบบนั้นน่ะ”อวี่เจ๋อยิ้มเจื่อน “ฉันไม่รู้ด้วยซํ้าว่าตัวเองมีท่าทางแบบนั้น เธอดูออกได้ยังไง?”“ช่างเถอะ เลิกคุยเรื่องนี้ดีกว่า คือพ่อฉันโทรมาน่ะ อยากให้ชวนนายไปกินปูขนด้วยกัน ไปไหม?” เจียงหนานถาม
