ม่อยากตายแบบนั้น ตอนนี้คนของอี้ซินยังยอมจ่าย เราก็น่าจะรับไว้ ถ้าถ่วงเวลาออกไป อย่าว่าแต่ห้าสิบล้านเลย ห้าพันเราก็จะไม่ได้”“บริษัทนี้อวี่เจ๋อเป็นคนพานายกับฉันมา ค่อยๆ สร้างมันขึ้นมาทีละนิดตั้งแต่เว่ยป๋อของเรา ค่อยๆ อดออมกันมา จนลงทะเบียนการอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ เปิดบัญชีธนาคาร ได้ชื่อบริษัท มันก็เหมือนลูกของเรา นายยังจะขายมันได้อีกเหรอ?”“ฉันไม่ได้อยากขาย แต่ตอนนี้ถ้าหากไม่ขายแล้วจะมีทางไหนได้อีก?บริษัทก็คือบริษัท ไม่ใช่ลูก ไม่มีบริษัทแล้ว เราก็สามารถเริ่มต้นกันใหม่ได้ ฝีมือก็มี คนก็มี จะต้องไปกลัวอะไร ทำไมถึงจะต้องกอดไม้เน่าๆ นี้แล้วจมมันลงไปด้วยกันล่ะ?” เฉินอวี้ไม่กล้ามองตาชีซิง เขาเอาแต่ก้มหน้าลงเมื่อหันไปอีกทาง ถึงได้เห็นว่าอวี่เจ๋อกับเจียงหนานยืนอยู่หน้าประตูเฉินอวี้ลุกขึ้นอัตโนมัติ “มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”อวี่เจ๋อ “สักพักแล้ว อะไรที่ควรได้ยิน ก็ได้ยินเกือบหมดแล้วล่ะ”เจียงหนานเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเฉินอวี้ “เฉินอวี้ ทำไมนายถึงทำเรื่องแบบนี้ได้ แอบทำเรื่องพวกนี้ลับหลังเรา แล้วยังมาพูดฉอดๆ ว่าตัวเองมีเหตุผลอีกเหรอ? อย่าลืมสิว่าเราเป็นทีม เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับบริษัท ควรได้รับการตัดสินใจจากทีมก่อนถึงจะเริ่มลงมือ แล้วทำไมนายถึงได้ทำอะไรคนเดียวแบบนี้?”เฉินอวี้ “ใช่! เราเป็นทีม แต่ลองคิดดูสิในทีมนี้เธอกับชีซิงได้เสนอความเห็นอะไรบ้างไหม อะไรๆ ก็ตามอวี่เจ๋อหมดไม่ใช่หรือไง? ไม่ว่าฉันจะคัดค
