หนึ่งวันที่สวนสนุก อวิ๋นตั่วเลือกแต่รายการเครื่องเล่นหวาดเสียว ที่ต้องจ่ายเงินแลกความทรมาน ทำให้อวี่ซีไม่กล้าเล่นอวี่ซีไม่กล้าเล่น อวิ๋นตั่วจึงชวนเยว่หยางไปเล่นเป็นเพื่อนเธอ ทุกครั้งที่เล่นเสร็จเยว่หยางมักจะเวียนหัว ตาลาย หน้าซีดเผือด ราวกับไปผ่านความตายมาอย่างไรอย่างนั้นอวี่ซีดูออกว่าอวิ๋นตั่วจงใจแค่อยากจะปั่นหัวเยว่หยางเท่านั้นเองพออวิ๋นตั่วต้องการจะเล่นกังหันทอร์นาโด ในที่สุดอวี่ซีก็ดึงมือเยว่หยางไว้ “ถ้านายอยากจะเอาใจเธอ ก็ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตตัวเองไปล้อเล่นหรอกมีอะไรบอกฉันได้นะ ฉันจะให้พี่ชายฉันบอกเธอ เธอเชื่อฟังพี่ชายฉันมาก จริงๆนะ ขอแค่เขาเอ่ยปาก ได้ผลกว่าให้นายนั่งรถไฟเหาะสิบรอบเสียอีก”เยว่หยางผลักมืออวี่ซีออก “ฉันไม่เป็นไร เธอไม่ต้องสนใจฉันหรอก”ตอนนี้อวี่ซีกำลังดูเยว่หยางนั่งกังหันฮอตวีลส์อยู่ ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นเทา อวิ๋นตั่วราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร ยังหัวเราะคิกคักพลางโบกมือให้อวี่ซี“พี่ไม่เล่นจริงๆ เหรอ? สนุกมากเลยนะ!”อวี่ซีฝืนยิ้มอย่างขื่นขมกังหันฮอตวีลส์วนมาได้ครึ่งรอบก็หยุดลง ทุกคนหัวห้อยอยู่กลางอากาศทำให้เกิดเสียงร้องห่มร้องไห้ดังระงมขึ้นมาอวี่ซีเงยหน้าขึ้นข้างบน มองหาเยว่หยางกับอวิ๋นตั่ว ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเยว่หยางร้อง เขาถูกทำให้ตกใจแล้ว กำลังบ่นด่าสาปแช่งสวนสนุก ด่าคนที่ออกแบบเครื่องเล่นนี้อย่างไรซะเขาก็ไม่รู้จักเจ้าของสวนสนุกกับคนที่ออกแบบ ด่ามั่วซั่วไปเพร
