กเหมือนโดนไฟฟ้าช็อต ยืนนิ่งเป็นท่อนไม้อยู่ที่เดิมอวี่ซีผลักเยว่หยาง แล้วพูดว่า “อึ้งอะไรอยู่คะ ยังไม่รีบนั่งอีก”ที่นั่งของเยว่หยางอยู่ตรงข้ามกับอวิ๋นตั่วพอดี พอเขานั่งลงแล้วก็ยิ้มแหยๆให้อวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วพึมพำอยู่ในใจ ผู้ชายคนนี้ดูโง่จัง ไม่เหมือนพี่อวี่ซีเลยสักนิดอวี่เจ๋อที่นั่งอยูข้างๆ มองเธอแวบหนึ่ง ในใจมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีแล้วทันใดนั้น อวิ๋นตั่วก็ชี้ไปที่สมองหมูที่อยู่ตรงหน้าของเยว่หยาง แล้วพูดว่า“พี่กินไหมคะ?”จู่ๆ เสียงของเยว่หยางก็ราวกับว่าอันตธานหายไป มองอวิ๋นตั่ว พลางส่ายหัวไม่หยุด“ดีค่ะ ในเมื่อพี่ไม่กิน หนูจะกินแล้วนะ” อวิ๋นตั่วพูดเฉินอวี้ช่วยอวิ๋นตั่วนำสมองหมูใส่ลงหม้อ “ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอเลยนะ สมองหมูหนึ่งจานนี่เธอกินเกือบหมดเลย ผู้หญิงกินไม่เลือก จะทำให้ผู้ชายตกใจหนีไปนะ!”อวิ๋นตั่วหัวเราะแล้วพูดว่า “พี่จะเข้าใจอะไรคะ พี่ล่ะดีนักหรือไง เลือกโน่นเลือกนี่ นี่ก็ไม่กิน นั่นก็ไม่กิน แกล้งทำเป็นคนดีมีคุณธรรมทั้งนั้น”“ถือว่าฉันพูดมากไปแล้วกัน ฉันรู้มานานแล้วว่าเถียงกับเธอไม่ใช่เรื่องดีอะไรนัก” เฉินอวี้คับแค้นใจแล้ว“อาจารย์ดีลูกศิษย์เลยเก่งไง นายเคยเถียงอวี่เจ๋อชนะสักกี่ครั้งเชียว?ฉันสงสัยจริงๆ ว่าถ้าจัดเวทีให้ครูกับลูกศิษย์คู่นี้แข่งโต้วาทีกัน ใครจะชนะ?”เจียงหนานพูด“เป็นสงครามโลกเลยนะนั่น” ชีซิงพูด“ไม่มีอะไรน่าดูหรอก พี่ชายหนูทำใจรังแกลูกศิษย์คนนี้ลงซะที่ไหนกันล่ะ?” อวี่ซ
