อฟฟิศกันเหนื่อยไปหน่อยน่ะ วันนี้พี่เลี้ยงพวกเธอเอง ฉลองที่พวกเธอสอบเข้าโรงเรียนมัธยมอันดับหกได้ บอกมา อยากกินอะไรล่ะ?” อวี่เจ๋อพูดอวิ๋นตั่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “หนูอยากทานหม้อไฟค่ะ”“อากาศร้อนขนาดนี้ จะกินหม้อไฟอะไรกัน? ไปกินไอศกรีมกันดีกว่า”จื่อเถิงกลัวร้อน จึงพูดคัดค้านออกมา“นายคิดได้ไงเนี่ย ไอศกรีมถือเป็นมื้อหลักได้เหรอไง?” อวิ๋นตั่วชำเลืองมองจื่อเถิงหนึ่งที “ฤดูร้อนทำไมจะกินหม้อไฟไม่ได้ในร้านหม้อไฟมีเครื่องปรับอากาศนะ ตอนกินไม่ร้อนมากหรอก แถมตอนฤดูร้อนได้กินหม้อไฟเผ็ดๆ พวกนั้นแล้วเหงื่อออกเต็มตัว จะสะใจขนาดไหนกันนะ ใช่ไหมเซียวเซียว?”อวิ๋นตั่วขอเสียงสนับสนุนจากเซียวเซียว เซียวเซียวเมื่อได้รับสัญญาณ ก็มายืนข้างๆ เธอทันที “ถูกต้อง!”“เธอก็ตอบแบสบายใจเชียวนะ อวิ๋นตั่วว่าอะไร เธอก็ว่าตามนั้นงั้นเหรอ?” จื่อเถิงพูด“นี่คือชีซิงที่อยู่เคียงข้างอวี่เจ๋อหรือเปล่านะ?” เฉินอวี้ถามชีซิงที่ผูกเชือกร้องเท้าอยู่ข้างๆ พอได้ยินชื่อตัวเองก็รีบหันหน้ากลับไป “เรียกฉันทำไม?”“ไม่มีอะไร ไปกินหม้อไฟ นายจะไปไหม?”“ฉันชอบหม้อไฟ ไปสิ!”————————————————–
