ายปี เธอเตือนด้วยเจตนาดี “ลุงหูไม่เคยเตะรถเลยสักครั้งนะคะ”เฉินอวี้ “ขอร้องล่ะ รถชำรุดคันนี้จะไปเทียบกับรถบิงลีย์บ้านเธอได้ยังไง?”“ลงรถไปเข็นเถอะ!” อวี่เจ๋อออกคำสั่งพวกเขาลงมาเข็นรถ โดยชีซิงเป็นคนจับพวงมาลัยเฉินอวี้เข็นไปด้วยและทอดถอนใจไปด้วย “เมื่อไรบริษัทเราจะซื้อรถดีๆได้สักคันหนึ่งนะ นายดูตอนออกไปพบลูกค้าสิ ขับไปได้ครึ่งทางก็ต้องลงเข็นลูกค้าตกใจหนีกันหมดแล้ว”อวี่เจ๋อทอดถอนใจ “เลยต้องพยายามมากๆ ไง อย่าเอาแต่บ่นสิ มีแค่คันเดียวนี่แหละ นายกับชีซิงขับเยอะไม่ใช่เหรอ ฉันไม่เคยขับเลยนะ”เฉินอวี้พูดด้วยนํ้าเสียงโมโห “เข็นเยอะกว่าชัดๆ!”
