ซูหรูฉินนั้นไม่รู้ถึงการมีอยู่ของจือซ่าน หลังจากที่แม่ของจือซ่านตั้งครรภ์เธอก็เดินทางออกนอกประเทศและไม่ได้กลับมาอีกเลยทุกปี หยูอี้ซินจะไปหาพวกเธอแม่ลูกในวันเกิดของจือซ่าน เพื่อทำหน้าที่ผู้เป็นพ่อต่อมา จือซ่านก็พูดกับอวิ๋นเฉียวว่า “นายบอกว่านายชอบที่ฉันมั่นใจในตัวเอง แต่นายรู้ไหมว่าความมั่นใจพวกนี้น่ะมันมาจากความน้อยเนื้อตํ่าใจความกลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าฉันเป็นแค่ลูกสาวแบบลับๆ ฉันถึงได้บังคับตัวเองไม่ยอมให้ตัวเองอ่อนแอ”ความรักของอวิ๋นเฉียวกับจือซ่านเจออุปสรรคเข้าเสียแล้วอี้ฟานนั้นไม่เคยเข้ามาเจ้ากี้เจ้าการในเรื่องของลูกๆ เลย ในเรื่องสำคัญของชีวิตอย่างการแต่งงานนี้ เขาเองก็เคยพูดไว้ว่า เพียงทั้งสองมีความรู้สึกดีๆต่อกัน ยินดีจับมือกันไปตลอดชีวิตก็พอแล้ว แต่ว่าคราวนี้เป็นจือซ่าน ลูกสาวของหยูอี้ซิน เพราะแบบนั้นเขาจึงจำเป็นต้องคิดทบทวน“จือซ่านกับหยูอี้ซินไม่ได้ผูกพันอะไรกันมากมาย สำหรับเธอ หยูอี้ซินก็แค่มีศักดิ์เป็นพ่อเท่านั้น”ทว่าอี้ฟานกลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น “จะมากตะน้อยยังไงก็เป็นลูกสาวแท้ๆของเขา เบื้องหลังของครอบครัวหยูน่ะซับซ้อน ยังไงก็ต้องมีปัญหา”“แต่คราวนี้อวิ๋นเฉียวจริงจังมาก เกรงว่าจะไม่ยอมรามือง่ายๆ”“เขาผ่านสาวสวยๆ มามากมายในช่วงหลายปีมานี้ ผมไม่เชื่อหรอกว่าลูกชายของอวิ๋นอี้ฟานจะจบลงแบบนี้!”“หรือว่าจะลองคุยกับอวิ๋นเฉียวดูอีกทีค่ะ”แล้วสองสามีภรรยาก็ไปคุยกับลูกชายอีกครั้งอี้ฟานวิเค
