ยนไปวางไว้บนโต๊ะ“ทำไมไม่นอนล่ะ?” อวี่เจ๋อถาม“พี่ฟังเสียงทะเลสาบสิคะ เหมือนมีคนกำลังร้องไห้ไหม? พี่เคยได้ยินตำนานทะเลสาบเอ๋อไห่หรือเปล่าคะ?” อวิ๋นตั่วพิงกับหัวเตียง ในมือกอดหมอนใบหนึ่ง “หนูเคยได้ยินมาว่า ในทะเลสาบเอ๋อไห่มีนายพรานคนหนึ่งเขาตกหลุมรักองค์หญิงน่านเจ้า จึงโดนพระราชาน่านเจ้าจับถ่วงทะเลสาบ
องค์หญิงอยากช่วยชีวิตนายพราน เลยขอยืมลมสลาตันมาหกขวด หวังว่าจะช่วยพัดพานํ้าให้เหือดแห้ง แต่พอไปได้ครึ่งทางนางก็สะดุดล้มลง ทำตกแตกไปห้าขวด เหลือเพียงขวดเดียวก็ไม่สามารถทำให้ทะเลสาบแห้งได้ องค์หญิงช่วยคนที่ตัวเองรักไม่ได้ จึงเดินไปเดินมาร้องไห้อยู่ที่ทะเลสาบเอ๋อไห่ทั้งวัน”อวี่เจ๋อหัวเราะแล้วพูดว่า “ทิวทัศน์ที่โด่งดังมักจะมีตำนานทั้งนั้นแหละที่จริงเรื่องราวก็ไม่ต่างกันเท่าไรหรอก เทพเซียนตกหลุมรักมนุษย์ จึงถูกลงโทษให้กลายเป็นทะเลสาบหรือไม่ก็ภูเขา”
