ยนเก่งจะควรค่าแก่การภูมิใจ ก็เหมือนกับพวกคนงานก่อสร้างน่ะ เขาจะภูมิใจที่ตัวเองสร้างตึกได้หรือเปล่าล่ะ? ปีๆ หนึ่งสร้างได้หลายชั้น ถ้าภูมิใจทุกชั้นก็คงไม่ไหวหรอก ใช่ไหม?”เฉินอวี้กำหมัดอยู่ข้างๆ “คำพูดนี้ ทำให้ฉันอยากจะบีบคอเขาให้ตายจริงๆ”“นายนี่เอาใจยากจริงๆ เลย พอถ่อมตัวก็หาว่าเขาตีสองหน้า ถ้าไม่ถ่อมตัวก็อยากบีบคอให้ตายอีกอยู่ดี” ชีซิงว่าอวิ๋นตั่วหันมองเจียงหนาน “พี่เจียงหนานก็คิดแบบนี้เหมือนกันเหรอคะ”เจียงหนานตอบว่า “พี่จะบอกความลับให้เธอฟังอย่างหนึ่งนะ ที่จริงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเด็กเนิร์ดหรอก เธอดูพวกที่ปกติแล้วหยอกล้อกับเธอสิ พอสอบขึ้นมาก็เกือบได้ที่หนึ่งพวกเขาแอบขยันเรียนลับลังเธอตอนกลางคืนแน่นอน!”“นี่หมายความว่ายังไงคะ?”“แสดงว่าพวกเขาก็ทำได้น่ะสิ”อวิ๋นตั่วมองอวี่เจ๋อแล้วถามว่า “พี่ก็เป็นแบบนี้เหรอคะ?”“ก็ไม่ต่างกันเท่าไร” อวี่เจ๋อตอบ“ถ้างั้นพวกพี่ก็โหดร้ายกับตัวเองมาก” อวิ๋นตั่วได้ข้อสรุปแล้ว“เธอถามเรื่องพวกนี้ไปทำไมกัน จู่ๆ ก็คิดอะไรไม่ออก ก็เลยอยากเป็นเด็กเนิร์ดเหรอ?” ชีซิงถาม“ไม่ใช่ค่ะ เด็กเนิร์ดห้องหนูเขาเด็ดขาดและยุติธรรมเกินไปแล้ว จดชื่อหนูทุกรอบเลย ไม่ไว้หน้ากันสักนิด” อวิ๋นตั่วตอบ“ใครอ่ะ?” ชีซิงถาม “ชั้นเรียนเธอมีเด็กเนิร์ดด้วยเหรอ?”อวี่เจ๋อจึงบอกว่า “ต้องเป็นสือเหยียนแน่ๆ เลย ตัวเองไม่ขยันเอง แล้วยังไปโทษว่าคนอื่นจดชื่อตัวเองอีก นี่เป็นความผิดของเธอหรือเปล่า?”“นี่มันไม
