คนที่อยู่ด้านหลังโต๊ะพากันยืนขึ้น เพื่อมองดูคุณครูกับลูกศิษย์คู่นี้“อวิ๋นตั่ว คนนี้คุณครูของเธอเหรอ?” เฉินอวี้ถามอวิ๋นตั่วพยักหน้า เธออยากจะแนะนำเขาสักหน่อย แต่กลับนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่รู้เลยว่าคุณครูตาขีดแซ่อะไร ดังนั้นจึงทำได้แค่ยืนยิ้มแห้งๆ อยู่ตรงนั้นแต่เป็นอวี่เจ๋อที่กลับยื่นมือออกมาก่อน “คุณครูกู่ สวัสดีครับ พวกเราเจอกันอีกแล้ว”อวิ๋นตั่วเพิ่งจะรู้ว่าที่แท้คุณครูตาขีดก็แซ่กู่นี่เอง“ใช่ เราเคยเจอกันแล้ว นี่เป็นบริษัทของพวกเธอที่รับสมัครงานเหรอ?”อวี่เจ๋อพยักหน้าคุณครูตาขีดลังเล ว่าจะส่งประวัติส่วนตัวไปดีหรือเปล่าอวี่เจ๋อดูออกว่าเขากำลังลำบากใจ ดังนั้นจึงเดินไปตรงหน้าคุณครูตาขีด“คุณครูกู่ พวกเรามาคุยกันแบบส่วนตัวดีกว่าครับ”อวิ๋นตั่วมองดูอวี่เจ๋อกับคุณครูตาขีดที่ยืนอยู่ตรงที่ว่างบนลานกว้างสามนาทีเต็มๆ อวี่เจ๋อก็วิ่งกลับมาหยิบกระดาษกับปากกาให้คุณครูตาขีดวาดอะไรบางอย่าง“สองคนนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?” ชีซิงเอียงหัว อยากรู้มากว่าอวี่เจ๋อนั้นมีแผนการอะไร“ง่ายมากเลยค่ะ แค่ให้พี่เฉินอวี้ดูดวงหน่อยก็ได้แล้ว” อวิ๋นตั่วว่าชีซิง อวิ๋นตั่ว เจียงหนานต่างหันไปมองเฉินอวี้พร้อมกันเฉินอวี้โบกหมัดขู่อวิ๋นตั่วทันที “เธอจะทำให้ฉันอึดอัดใจใช่ไหม?”“นี่เป็นโอกาสที่ดีในการแสดงความสามารถพิเศษของนายเลยนะ”เจียงหนานว่า“ใช่” อวิ๋นตั่วกับชีซิงแทบจะพูดออกมาพร้อมกันเฉินอวี้ยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา แล้วบอกว่า “นึกว