อวี่เจ๋ออาบนํ้าเสร็จแล้ว ชีซิงกับเฉินอวี้ก็เปลี่ยนชุดเรียบร้อยและกำลังยืนอยู่กลางหอพักด้วยท่าทางปิติยินดี “ป่ะ ออกไปฉลองกันหน่อย”“ฉลองอะไร?” อวี่เจ๋อแกล้งถามทั้งที่รู้คำตอบดี“ก็ที่หาเงินทุนได้ไงล่ะ!” เฉินอวี้ว่า “นี่มันเรื่องใหญ่เลยนะ ตั้งแต่วันนี้ไปบริษัทของเราก็ก้าวหน้าไปอีกขั้นแล้ว”“เราก้าวหน้าไปอีกขั้นทุกวันนั่นแหละ ไม่มีอะไรต้องฉลองหรอก”“ขี้เหนียวจริงๆ เลย” เฉินอวี้บ่น“การฟุ่มเฟือยในเรื่องที่เหมาะสม จะเป็นการเพิ่มขวัญกำลังใจ” ชีซิงว่า“ก็ได้ ถ้างั้นพวกนายก็หาร้าน จริงสิ แล้วที่พักของเราหาไว้หรือยัง?”“หาไว้แล้วสามที่ พรุ่งนี้จะได้แยกกันไปคุยเรื่องค่าเช่ากับเจ้าของที่” ชีซิงว่าเฉินอวี้หยิบโทรศัพท์ออกมา ยืนหน้าประตูแล้วถ่ายภาพหอพัก“ทำอะไรน่ะ” ชีซิงถาม“ถ่ายรูปไว้ไง นี่เป็นออฟฟิศแรกของบริษัทเราเลยนะ! นายว่า วันหนึ่งดรีมเมอร์กรุ๊ปของเรา จะลกายเป็นดรีมเมอร์กรุ๊ปคอร์ปอเรชั่นได้ไหม”ชีซิงตบบ่าเฉินอวี้ “ถ้ามีวันนั้น รูปที่นายถ่ายจะมีค่ามากเลย”อวี่เจ๋อหยิบกะละมังเตรียมที่จะออกไป เฉินอวี้กับชีซิงก็รีบตามมาติดๆ“พวกนายตามฉันมาทำไม?”“เราคุยกันว่าจะไปกินข้าวฉลองไม่ใช่เหรอ?”อวี่เจ๋อดูนาฬิกา “ไม่ได้ ฉันต้องไปรับอวิ๋นตั่วตอนเลิกเรียน”“ไม่ไปวันนึงไม่ได้เหรอ วันสำคัญแบบนี้แท้ๆ” เฉินอวี้บ่น“ไม่อย่างนั้นนายก็ไปรับอวิ๋นตั่วแล้วพาเธอไปด้วยกันสิ” ชีซิงเสนอความเห็น“เราไปฉลองกันแล้วจะพาเด็กไปด้วยทำไม? เราท
