ูคนแรกก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป เคยคิดหรือเปล่าว่า ถ้าความคิดลํ้าหน้าเกินไป ตลาดอาจจะปรับตัวไม่ได้ คุณอาจจะได้เป็นแค่กองหน้าที่เปิดทางให้คนอื่นซะด้วยซํ้า?”“แต่ว่า…มันก็ต้องมีสักคนที่คอยเปิดทางอยู่ข้างหน้าอยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอครับ?”หยางซินหัวลุกขึ้นยืน แล้วยืนมือมาข้างหน้าอวี่เจ๋อ“ขอให้พวกเราร่วมงานกันอย่างมีความสุขครับ”อวี่เจ๋ออึ้งไปเล็กน้อย แล้วจึงรีบยื่นมือไปจับมือของหยางซินหัว “คุณตกลงที่จะลงทุนแล้วเหรอครับ?”หยางซินหัวหัวเราะแล้วพูดว่า “จากคำพูดของคุณ เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไรนะ”อวี่เจ๋อก็หัวเราะขึ้นมาเช่นกัน “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ!”พอกลับมาที่หอพัก ชีซิงกับฉินอวี้ก็พากันมาล้อมอวี่เจ๋อไว้ แล้วเกาะแขนซ้ายแขนขวาของเขา รู้สึกว่าเสื้อผ้าของเขาเปียกชุ่ม แถมยังมีกลิ่นเหงื่อบนตัวด้วย เช่นนั้นจึงถามอย่างประหลาดใจว่า “ทำไมถึงมีกลิ่นเหงื่อเต็มตัวเลยล่ะนายไปขายความสามารถหรือไปขายตัวมาเนี่ย?”“ปากหมาจริงๆ พูดจาดีๆ ไม่เป็นหรือไง” อวี่เจ๋อด่าเขา“นายก็อย่ามัวแต่ให้พวกเราเดาสิ บอกมาเถอะ เป็นยังไงบ้าง?” ชีซิงถาม“พวกนายก็ได้กลิ่นเหงื่อบนตัวฉันแล้วนี่ ปล่อยฉันไปอาบนํ้าเถอะ”อวี่เจ๋อกำลังหยิบชุดอาบนํ้าและกะละมังเดินออกไป แต่ก็ถูกเฉินอวี้ขวางไว้ตรงประตู “พวกเรากังวลใจมาครึ่งวันแล้ว นายเล่าก่อนค่อยไปอาบนํ้ามันจะตายหรือไงห๊ะ?”อวี่เจ๋อยังคงเงียบ“ไม่สำเร็จอีกแล้วใช่ไหม มีปัญหาตรงไหน เขาได้บอกหรื
