เรื่องนี้ต้องขอบคุณเธอมากที่ช่วยเหลือ” อวี่เจ๋อกล่าว“ช่วยนายก็เหมือนช่วยตัวฉันเองนั่นแหละ ต้องเกรงใจอะไรกันล่ะ!”“อ้อ!” เฉินอวี้กับชีซิงพากันเอะอะโวยวายอยู่ข้างหลังอวี่เจ๋อจ้องไปที่สองคนนั้นครู่หนึ่ง “ไปทำธุระของพวกนายเถอะ”“จู่ๆ ฉันก็นึกได้ว่านัดเพื่อนเอาไว้คนหนึ่ง จะสายแล้ว ฉันไปก่อนนะ!” ชีซิงพูดขึ้น“ฉันก็มีธุระเมือนกัน บาย” เฉินอวี้เข้าใจเรื่องราวในทันทีเจียงหนานมองอวี่เจ๋อ ยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า “นายดูออกหรือเปล่า?”“อะไร?”“พวกเขาตั้งใจเปิดโอกาสให้เราสองคนไง” เจียงหนานว่า“โอกาส? โอกาสอะไร” อวี่เจ๋อยังคงมองคอมพิวเตอร์ของตัวเองอยู่เพราะข้อมูลของชีซิงดูจะเพ้อฝันเกินไป“อวี่เจ๋อ นายมีแฟนหรือยัง?”อวี่เจ๋อส่ายหน้า“ฉันเองก็ยังไม่มีแฟนเหมือนกัน” เจียงหนานพูดขึ้นอวี่เจ๋อจึงบอกว่า “โลกใบนี้ยิ่งนับวันยิ่งไม่มีเหตุผล ผู้หญิงที่ดีพร้อมอย่างเธอยังไม่มีแฟนกันทั้งนั้นเลย”“นายเองก็ดีพร้อมมากเหมือนกัน” เจียงหนานว่าพอพูดแบบนี้ เป้าหมายของเจียงหนานก็ดูจะชัดเจนขึ้นมาทันที อวี่เจ๋อมองเจียงหนาน เขารู้สึกว่าเธอนั้นดีงามและสูงส่ง อยู่ด้วยแล้วสบายใจเจียงหนานก้มหน้าลง สามปี เธอไตร่ตรองมาแล้วสามปี รู้สึกว่าตัวเองเหมาะสมจะถูกเลือกมากที่สุดในบรรดาผู้หญิงที่อวี่เจ๋อรู้จัก หญิงจีบชายง่ายเหมือนมุ้งกั้น เธอคิดว่าอวี่เจ๋อไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องปฏิเสธเธอ
————————————————–