่อนทั้งห้องราวกับบีบบังคับทั้งสองคนอยู่กลายๆ ถ้าไม่ลงมือ คงต้องขอโทษเพื่อนๆ แย่ถ้าอย่างนั้นสู้เลยดีกว่า!เสียงของครูฟางดังขึ้นตอนอวิ๋นตั่วเพิ่งจะพับแขนเสื้อ “ทำอะไรกัน!”เสียงเชียร์ของทุกคนพลันเงียบลง ต่างทยอยแยกย้ายกันเข้าที่นั่งของตัวเอง จากนั้นก็จัดเสื้อผ้า กลายเป็นเด็กเรียบร้อยทันทีครูฟางเดินมาหยุดตรงหน้าอวิ๋นตั่ว อวิ๋นตั่วก้มหน้าลง ท่าทางราวกับคนจนตรอก แขนเสื้อข้างหนึ่งเพิ่งพับขึ้นได้ครึ่งเดียว ส่วนอีกข้างยังปล่อยลงมา“นี่…จอมยุทธ์หญิง เธอจะไปสู้กับใครเหรอ?”คนถูกถามเหลือบมองเทียนอี้แวบหนึ่ง ครูฟางเองก็มองตามสายตาของอวิ๋นตั่วไปหยุดอยู่ที่เทียนอี้“นี่เพิ่งจะวันแรกนะ จะทักทายกันด้วยวิทยายุทธ์แบบนี้คงไม่ค่อยดีมั้ง?”“จะฆ่าจะแกงก็ตามสบายเลย!” เทียนอี้บ่นพึมพำครูฟางหัวเราะออกมาน้อยๆ “ยังจะหยิ่งทระนงอยู่อีก อ่านหนังสือกำลังภายในกันมาเยอะเลยล่ะสิ? ตามครูไปที่ห้องพักครูทั้งสองคนเลย!”ทั้งสองเดินตามครูฟางไปที่ห้องพักครู“บอกมาสิว่าทำไมถึงทะเลาะกัน” ครูฟางถาม“ยังไม่ได้ทะเลาะกันนี่คะ” อวิ๋นตั่วตอบ“จะโทษว่าครูเข้าไปเร็วเกินไปหรือไง?”อวิ๋นตั่วกับเทียนอี้หัวเราะขึ้นมาพร้อมกันโดยบังเอิญ“ยังจะหัวเราะอีก ตลกมากนักหรือไง?”“เปล่าค่ะ” อวิ๋นตั่วอธิบาย “ที่จริงเราสองคนก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกันมาก่อน ตอนนี้ถือว่าถ้าไม่ทะเลาะก็จะไม่รู้จักกัน ใช่หรือเปล่าคะ?”อวิ๋นตั่วมองเทียนอี้ ก็ดูเหมือนว่าเขากำลังพิจารณาว
