จำไม่ได้จริงๆ น่ะเหรอ?
พออวี่เจ๋อกลับมาที่หอพัก เขาเอนกายนอนลงบนเตียง ในหัวคิดแต่เรื่องของอวิ๋นตั่ว สาเหตุที่พวกเขารู้จักกัน เป็นเพราะเธอสอบได้ 27 คะแนน เลยต้องการครูสอนพิเศษ ฐานะทางการเงินของเขาไม่ดี จึงอยากหาเงินเพิ่ม เพื่อจะซื้อหนังสือเยอะๆ อวิ๋นเฉียวมาบอกให้เขาไปเป็นครูสอนพิเศษ บอกว่าที่บ้านของเขามีห้องหนังสือ อวี่เจ๋อก็เลยสนใจ ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งอ่านหนังสือ เขาจะปฏิเสธได้อย่างไรล่ะกระดาบคำตอบแผ่นนั้น เขาจำได้ดี เป็นวิชาคณิตศาตร์ ชูยินบอกว่า ถ้าเป็นวิชาภาษาและวรรณคดีเธอไม่สนใจหรอก เพราะภาษาและวรรณคดีของนักเรียน ป.1 เป็นสิ่งที่ต้องท่องจำ ถ้าสอบได้คะแนนไม่ดี นั่นก็หมายความว่าอวิ๋นตั่วไม่ได้ขยันมากพอ แต่สำหรับวิชาคณิตศาสตร์นั้นต่างกัน เพราะมันเกี่ยวข้องกับไอคิว สิ่งนี้มักทำให้ชูยินรู้สึกว่าไอคิวของอวิ๋นตั่วมีปัญหา ก่อนหน้านี้มีคำถามอยู่ข้อหนึ่ง คำถามที่ถามว่า ‘กระต่ายหนึ่งตัวมีกี่ขา?’ คำถามง่ายขนาดนี้ แต่อวิ๋นตั่วกลับตอบผิด เธอตอบว่าสามขา ตอนนั้นชูยินแทบจะเป็นบ้า แค่กระต่ายหนึ่งตัวมีกี่ขา ทำไมลูกสาวของเธอถึงไม่รู้“ทำไมกระตายหนึ่งตัวถึงมีสามขาล่ะ” อวี่เจ๋อถามอวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วตอบว่า “เพราะกระต่ายน้อยสีขาว เวลากระโดดมันน่ารักจริงๆหนูว่าที่มันกระโดดเพราะขามันพิการแน่เลย มันเลยกลายเป็นกระต่ายสามขาไม่อย่างนั้นแทนที่มันจะเดิน แล้วทำไมมันต้องกระโดดด้วยล่ะคะ”พอคิดถึงสิ่งนี้ อวี่เจ๋อก็อดหั
