อัจริยะหญิงบอกว่า “ก็ตอนที่ไปล้างกระบอกนํ้าร้อนหนูเปิดนํ้าแรงเกินไปค่ะ มันเลยกระเด็นใส่ตัวหนู”อวิ๋นตั่วพยายามพูดแบบสบายๆ แต่สายตาของชายหนุ่มทั้งสามคนตรงหน้า มองเธอราวกับว่านี่เป็นเรื่องแปลกมหัศจรรย์มากผ่านไปนานพอสมควร ชีซิงจึงเริ่มพูดขึ้นมาก่อน “ล้างกระบอกนํ้าอันเดียว สภาพกลายเป็นแบบนี้ได้เลยเหรอ อย่าล้อเล่นน่า!”อวิ๋นตั่วทำท่าทางไร้เดียงสา “หนูจะหลอกพี่ไปทำไมคะ”“เธอล้างกระบอกนํ้า หรือกระบอกนํ้ามันล้างเธอกันแน่” เฉินอวี้ว่าคำถามที่ทำเอาคนถูกถามอย่างอวิ๋นตั่วรู้สึกอายมาก “ที่จริงสภาพก็ไม่น่าจะแย่ขนาดนี้หรอกค่ะ ก็หนูไม่รู้นี่ว่าที่เปิดปิดก๊อกจะไม่ใช่แบบอัตโนมัติหนูเลยรอให้ก๊อกนํ้านั่นมันหยุดเอง แต่มันก็ไม่หยุดซะที สุดท้ายมันก็ค่อยๆ
กลายเป็นแอ่ง แถมยังโดนคุณป้าภารโรงดุด้วย”“เธอรอจนนํ้าไหลออกมาเป็นแอ่งถึงได้รู้เหรอว่ามันไม่ใช่ระบบอัตโนมัติสุดยอดจริงๆ!” ชีซิงว่าอวิ๋นตั่วก้มหัวลงด้วยความอับอาย “ที่จริงตอนที่นํ้าเป็นแอ่งขึ้นมาแล้วหนูก็ยังไม่รู้ตัวหรอกค่ะว่ามันก๊อกมันไม่ได้ปิดเปิดแบบอัตโนมัติ ตอนนั้นหนูเหมือนคนโง่เลย!”“แล้วไงต่อ?” ชีซิงรู้สึกกระหายใคร่รู้ “หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นล่ะ”“นํ้าท่วมทั้งห้องนั่นเลยค่ะ”หนังลึกลับกลายเป็นหนังภัยพิบัติซะแล้ว อวี่เจ๋อตัดสินใจพลาดไปจริงๆเขาไม่ควรจะให้เธอไปล้างกระบอกนํ้าเลย ไม่รู้เลยว่าจะทำให้วุ่นวายใหญ่โตได้ขนาดนี้ ล้างกระบอกนํ้าอันเดียวทำนํ้าท่วมห้องซะ
