แน่นอนว่าเฉินอวี้รู้ว่าชีซิงเป็นพวกใจร้อน ทุกครั้งที่เขาจู่โจมอวี่เจ๋อ อวี่เจ๋อไม่โกรธหรอก แต่ชีซิงจะเป็นคนที่เอาเรื่องแทน ชายอกสามศอกอย่างเฉินอวี้นั้นไม่ยอมเสียเปรียบใคร เขาจึงก้าวขาวิ่งออกไปที่ประตูทันที ผลก็คือชนเข้ากับอวิ๋นตั่วที่กำลังเดินเข้ามาพอดี เธอตัวเล็กขนาดนั้น เมื่อชนกับชายตัวใหญ่อย่างเฉินอวี้ จึงทนแรงชนไม่ไหว ล้มลงไปนั่งกองอยู่บนพื้น“เฮ้ย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม ขอโทษนะฉันขอโทษ! ” เฉินอวี้พูดขอโทษไม่หยุด พอเห็นว่าตัวเองชนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เข้า ในใจก็ยิ่งรู้สึกผิด พอมองดูเธออีก ก็เห็นเธอก็เปียกชุ่มไปทั้งตัวพร้อมทั้งข้างๆ มีกระบอกนํ้าร้อนเปิดฝาวางนอนอยู่ อย่างนั้นเขาก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ว่าตัวเองชนจนกระบอกเก็บความร้อนเธอควํ่าแล้วนํ้าซุปในนั้นไหลออกมาหรอกนะ ถ้าในสถานการณ์ปกติ นํ้าในกระบอกเก็บความร้อนมันต้องเป็นนํ้าร้อนสิ พอนึกได้แบบนั้น เฉินอวี้ก็อยากจะดูว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นโดนนํ้าร้อนลวกแล้วจริงๆ หรือเปล่า แต่พอมองแล้วก็เห็นว่าบนพื้นนั้นไม่มีนํ้าสักหยด เขาจึงรู้สึกไม่สบายใจแล้วนํ้าบนตัวเด็กผู้หญิงคนนี้มาจากไหนกันล่ะเฉินอวี้รู้สึกว่าตัวเองเจอกับเรื่องที่อธิบายไม่ได้เข้าซะแล้ว พออธิบายไม่ได้ก็ต้องวนกลับเข้าเรื่องลี้ลับเป็นธรรมดา เขาจึงสรุปรวบยอดเอาแบบนี้เด็กผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าก็เหลือเชื่อจริงๆ ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลอยู่ ก็มีอีกเงาที่คุ้นเคยแวบผ่า
