เดินเข้าสู่เส้นทางสาวน้อยนักวรรณกรรมไปทำไมกัน เธอเชื่อฉันเถอะ ไม่ต้องไปอ่านกวีอะไรนั่นแล้ว หาซีรี่ส์เกาหลีดูสักสองสามเรื่อง แล้วก็พวกนิยายบนเว็บไซต์ รับรองว่าเธอจะเหมือนได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่”“แต่พี่อวี่เจ๋อบอกว่านิยายบนอินเตอร์เน็ตมันไม่มีประโยชน์”“ไก่เคเอฟซีก็ไม่มีประโยชน์ ยังมีคนกินตั้งเยอะเลย”อวิ๋นตั่วทำท่าราวครุ่นคิด “พี่ชายหนูก็บอกว่าหนูเริ่มจะเป็นหนอนหนังสือหน่อยๆ แล้ว”“พี่ชายของเธอโตจนอายุป่านนนี้แล้ว เพิ่งจะมีประโยคนี้แหละที่เขาพูดถูก” เป็นเรื่องยากนักที่อวี่ซีจะมีความเห็นตรงกับอวิ๋นเฉียวสักครั้ง“สัปดาห์หน้าพี่เขาก็จะกลับมาแล้ว พ่อของหนูจัดปาร์ตี้ต้อนรับเล็กๆ ที่บ้าน พี่ก็มาด้วยสิคะ”“เขากลับมาก็เหมือนสร้างหายนะให้บ้านเกิด ถ้าฉันยังไปต้อนรับเขา
ฉันจะไม่กลายเป็นผู้ร่วมขบวนการด้วยหรือไง? ฉันไม่ไปหรอก!” อวี่ซีส่ายหัวอย่างกับของเล่นป๋องแป๋งอวิ๋นตั่วไม่เข้าใจ พี่ชายของเธอ ใครเห็นใครก็รัก แม้แต่ดอกไม้เห็นยังเบ่งบานต้อนรับเลย แล้วทำไมอวี่ซีถึงไม่ชอบเขาล่ะ“หลักๆ คือฉลองที่หนูขึ้นเรียนชั้นมัธยม เขาก็แค่อาศัยบารมีหนูเท่านั้นแหละ”“ขึ้นเรียนชั้นมัธยม การศึกษาภาคบังคับของประเทศเราคือเก้าปี แค่คนๆหนึ่งเข้าเรียนมัธยมได้ ก็ควรค่าแก่การฉลองแล้วอย่างนั้นเหรอ
ครอบครัวพวกเธอคงไม่มีอะไรทำแล้วสินะ”เรื่องนี้ต้องยอมรับ เพราะบ้านของเธอไม่มีอะไรจะทำจริงๆ ชูยินเล่นไพ่อยู่บ้านทั้งวัน จะฤดูไหนก็แทบไม
