็เหลือเฟือแล้วครับ”อวิ๋นอี้ฟานพยักหน้า “ลองดูก็ไม่เสียหายนี่”อวิ๋นตั่วรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา ถึงแม้เธอจะอายุยังน้อย แต่เธอก็รู้ว่ากลุ่มเพื่อนนั้นมักจะมีนิสัยที่เหมือนกัน แล้วแบบนี้เพื่อนของพี่ชายจะมีคนดีๆ อยู่ด้วยเหรอในตอนที่อวิ๋นตั่วเอ่ยถามออกมาเสียงเบานั้น พี่ชายของเธอกำลังเล่นเกมอยู่ “เพื่อนพี่เป็นคนอารมณ์ดีหรือเปล่า”คนเป็นพี่นิ่งคิดจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยออกมาตามจริง“ไม่ค่อยดีพวกอัจฉริยะก็อารมณ์ไม่ดีกันทั้งนั้นแหละ !”อวิ๋นตั่วรู้สึกเหมือนลำไส้ของเธอกำลังบิดมวน“เขาชอบมีเรื่องหรือเปล่า”“ผู้ชายไม่ลงมือกับผู้หญิงหรอกนะ”อวิ๋นตั่วถอนหายใจออกมาเล็กน้อย “ชอบกินโดนัทไหม”พี่ชายพยายามนึกอยู่ครู่หนึ่ง “โดนัทที่พี่เอาไปคราวก่อนก็ดูเหมือนเขาจะกินด้วยเหมือนกันนะ”อวิ๋นตั่วชะงักค้างไป มีคนแย่งโดนัทเธออีกคนแล้วสินะ !อวิ๋นเฉียวเมื่อเห็นท่าทางของน้องสาวแล้วก็รู้สึกตลกขึ้นมา “ไม่เป็นไรหรอกน่า ต่อไปก็ให้แม่หลิวซื้อมาเยอะอีกหน่อยสิ”อวิ๋นตั่วรู้ดีว่าต่อให้ซื้อมาเยอะกว่านี้เธอก็ไม่ได้กินเองหรอก
คราวก่อนอวิ๋นเฉียวมาแย่งโดนัทเธอไป บอกว่าอีกสามวันจะซื้อคืนให้เธอหกชิ้น แต่นี่ผ่านมาไม่รู้กี่สามวันแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ได้คืนสักที พอไปถาม เขาก็บอก“น้องสาว พี่หวังดีกับเธอนะ ดูเธอสิ อ้วนอย่างกับอะไรแล้วเนี่ย !”อวิ๋นตั่วอ้วนจริงๆ นั่นแหละ แต่ถึงจะอ้วน เธอก็ยังน่ารักอยู่ดี ผิวของเธอขาวราวกับหิมะ ผมดำขลับคาดที่
