อเห็นเจิ้งทั่นเข้ำมำมันก็รีบหันไปเห่ำใส่ เจิ้งทั่นไม่รู้ว่ำมันต้องกำรสื่ออะไรเลยปล่อยให้มันเห่ำไปหร่วนอิงเริ่มรู้สึกทนไม่ไหวกับเสียงเห่ำ ค ำพูดของเขำถูกเสียงเห่ำกลบจนมิด เด็กๆ ที่ยืนอยู่ข้ำงๆ ต่ำงก็ฟังได้ไม่ชัดว่ำก ำลังพูดอะไรอยู่หร่วนอิงวำงไม้พูลแล้วเดินไปที่มุมหนึ่งของห้องหยิบเป็ดพลำสติกของเด็กเล่นโยนไปให้มัน ซำฮำร่ำดมเล็กน้อยแล้วก็ไม่สนใจอีก จำกนั้นมันก็เห่ำต่อ“กินก็อิ่ม ฉี่ก็แล้วแกยังอยำกท ำอะไรอีก? ยังไม่ถึงเวลำอึเลยนะ! เห่ำอีกจะเอำไปทิ้งไว้ข้ำงนอกเลย!แกมันเทียบไม่ได้กับแมวเลยนะ!” หร่วนอิงชี้หน้ำซำฮำร่ำพลำงดุ“……” เจิ้งทั่นนิ่งเงียบนั่งมองหลังจำกถูกดุซำฮำร่ำก็เลิกเห่ำ แล้วเปลี่ยนเป็นนั่งส่งเสียงร้องหงิงๆ แทนเจิ้งทั่นพอเห็นท่ำทำงของมันก็เดำว่ำมันคงเบื่อ และก็ไม่ได้อยำกเล่นเป็ดพลำสติกด้วย เขำมองไปรอบๆ ก็เห็นตรงประตูมีลูกบอลเป่ำลมแบบที่เล่นในน ้ำอยู่ลูกหนึ่ง เขำจึงยกเท้ำเตะบอลไปทำงซำฮำร่ำซำฮำร่ำกระดิกหำงดูสดชื่นขึ้นมำทันทีมันเบื่อจริงๆ ด้วยหลังจำกที่เล่นบอลกับซำฮำร่ำสักพัก เจิ้งทั่นก็ไปกินอำหำรกลำงวัน จำกนั้นก็นอน พอถึงตอนบ่ำยสี่โมงกว่ำๆ เด็กก็พำกันส่งเสียงร้องแห่กันไปลงน ้ำเนื่องจำกมีเด็กบำงคนที่ยังเล็กมำก จึงถูกบังคับให้เล่นแต่ในโซนน ้ำตื้น เดิมทีผู้ปกครองอยำกจะให้เล่นอยู่ในโซนสระเด็กทั้งหมดเป็นดีที่สุด แต่พวกเจียวหย่วนรู้สึกว่ำว่ำยเล่นในนั้นเป็นกำรดูถูกกันเกินไป หลังจำกที่ผ่ำนก
