วป่ำเท่ำไร มีแต่เชื้อโรค เป็นโรคผิวหนังหรือโรคอื่นๆ อีกหลำยโรค นี่ถ้ำไม่ใช่เบื้องบนสั่งให้มำคลุกคลีกับเฝ้ำจับตำดูเปี่ยนโถวแล้วล่ะก็ เธอคงไม่มำที่นี่แน่ แค่เรื่องแมวป่ำเรื่องเดียวก็ท ำเอำแทบบ้ำแล้วขณะที่เจิ้งทั่นก ำลังยืนมองระเบียงชั้นสองอยู่บนก ำแพงนั้นเขำก็เห็น ‘เปี่ยนโถว’ บุคคลเป้ำหมำย เมื่อแน่ใจว่ำเป็นคนที่ตัวเองต้องเข้ำไปหำแล้วนั้น เขำจึงกระโดดลงจำกก ำแพง แล้วเดินไปยังบ่อปลำเขำรู้สึกพอใจกับกำรแสดงของตัวเองเมื่อครู่ จนแทบอยำกจะมอบรำงวัลออสกำร์ให้ตัวเองจริงๆ แมวเร่ร่อนจะมีท่ำทีระมัดระวังตัวมำกกว่ำแมวบ้ำน รวมถึงมีควำมดุร้ำย ไม่ไว้ใจคนดังนั้นเมื่อครู่เขำจึงแสดงท่ำทีลังเลและระแวดระวังออกมำแมวมักจะให้ควำมส ำคัญกับเรื่องกำรกินเป็นอันดับแรก ถึงเขำจะไม่ชอบแต่ก็ต้องเล่นละครไป ก่อนหน้ำนี้เว่ยเหลิงได้บอกเขำว่ำ ตรงลำนบ้ำนมีบ่อปลำอยู่เอำไว้ให้แมวโดยเฉพำะ ลงไปจับให้เต็มที่แต่ตอนนี้เจิ้งทั่นไม่ได้มีอำรมณ์ที่จะจับปลำ หนึ่งคือเขำไม่สนใจปลำดิบ นับตั้งแต่กลำยเป็นแมวเขำก็ไม่เคยกินปลำดิบมำก่อน สองคือเขำแทบไม่มีประสบกำรณ์จับปลำมำก่อนเลยหลังจำกที่ตื่นมำกลำยเป็นแมวแล้วมีคนรับเลี้ยงทันทีนั้นนอกจำกช่วงเวลำก่อนหน้ำนี้ที่ได้ไปเร่ร่อนแล้ว เขำก็ไม่เคยต้องกังวลเรื่องอำหำรกำรกิน ต่อให้เป็นตอนเร่ร่อนเขำก็ไปขโมยของกินเอำ ไม่ได้ไปจับปลำ ส่วนจะจับอย่ำงไรนั้นเขำใช้ควำมรู้สึกล้วนๆตอนนี้เจิ้งทั่นดูเหมือนแมวที่จนตรอก
