ำงไกลส่องดูควำมเคลื่อนไหว จำกนั้นก็เอำมือนวดขมับ เขำจ ำได้คนในครอบครัวเจียวเคยบอกว่ำแมวตัวนี้ไม่กินปลำดิบๆชำร์โคลนำยจับปลำขึ้นมำได้แล้วจะท ำยังไงต่อ?ถึงแม้ว่ำจนใจกับแมวตัวนี้ แต่เว่ยเหลิงก็รู้สึกว่ำมันต้องจัดกำรเรื่องนี้ได้แน่ จึงจับตำดูต่อไปเจิ้งทั่นมองปลำที่ดีดตัวไปมำอยู่บนพื้นหญ้ำพลำงใช้ควำมคิด ดูเหมือนว่ำอำหวงกับจ่ำยำมปกติถ้ำไม่ได้หิวมำกจะเอำเหยื่อที่จับได้มำเล่นก่อนจนกว่ำเหยื่อจะเหนื่อยแล้วเลิกดิ้นค่อยกินหรือไม่ก็ปล่อยทิ้งไว้อย่ำงนั้นไม่สนใจอีกต่อไปนี่เป็นควำมคิดที่ดี เจิ้งทั่นคิดหลังจำกที่ตัดสินใจได้แล้ว เจิ้งทั่นได้นึกย้อนถึงเวลำที่อำหวงกับจ่ำเล่นกับเหยื่อ จำกนั้นจึงเลียนแบบท่ำทำง เขำงอกรงเล็บเกี่ยวปลำที่ดิ้นอยู่ขึ้นมำ ขณะที่ปลำลอยตัวอยู่กลำงอำกำศนั้นเขำก็ใช้สองขำหน้ำกอดมันขั้นต่อไปคือกัด แต่เขำกัดไม่ลง จึงตัดสินใจถูที่ตัวมันไปสองที แต่ตัวมันก็ลื่นมำก เจิ้งทั่นไม่ได้ใช้เท้ำกดลงบนตัวมันขณะที่ถูปลำจึงลื่นหลุดออกจำกเท้ำไปปลำตะเพียนตัวน้อยดีดตัวขึ้นกลำงอำกำศด้วยท่วงท่ำที่สวยงำม มันดีดหำงสองทีแล้วหล่นลงน ้ำไปก่อนที่เจิ้งทั่นจะเข้ำไปถึงตัว จำกนั้นก็ว่ำยหำยไปปนกับปลำตัวอื่นเปี่ยนโถว “……”เว่ยเหลิง “……”เจิ้งทั่นไม่ได้คิดจะปล่อยมันไป เดิมทีเขำคิดจะเล่นกับมันก่อนแล้วค่อยปล่อยลงบ่อ แต่สุดท้ำยก็พลำดหญิงสำวที่ยืนอยู่ข้ำงๆ เปี่ยนโถวเอำมือปิดปำกพลำงหัวเรำะ “แมวตัวนั้นโง่จัง!”“บำงทีแมวตัวนี้
