ีแมลงไหม’ …”เด็กหนุ่มนั่นเล่ำประสบกำรณ์ของตัวเองพลำงพูดล้อเล่นไปด้วย แต่ชื่อและข้อมูลของลูกค้ำนั้นเขำไม่ได้หลุดพูดออกมำ ถือว่ำยังมีจรรยำบรรณอยู่เมื่อเป็นแบบนี้เจิ้งทั่นยิ่งเข้ำใจได้ว่ำตัวเองคงไม่ต้องช่วยเรื่องเครื่องดักฟังแล้ว มีมือโปรอยู่ทั้งคน แล้วเขำจะไปเสี่ยงภัยท ำไม อีกอย่ำงคนพวกนี้ก็คงไม่วำงใจ ควำมสำมำรถคนละชั้นเขำจะไปเทียบได้อย่ำงไรบำงครั้งเขำก็รู้สึกนับถือคนแบบนี้ที่แค่เก่งในด้ำนเดียวก็สำมำรถท ำมำหำกินได้อย่ำงไม่ทุกข์ร้อน คนแบบนี้ล่ะมั่งที่เหมำะจะท ำภำรกิจอันยิ่งใหญ่ ใช้ควำมสำมำรถเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้เขำพูดแบบนี้คงไม่ผิด“หลังเกิดคดีวอเตอร์เกต เพื่อที่จะไม่ให้ประวัติศำสตร์ซ ้ำรอยบรรดำหน่วยพิเศษต่ำงๆ ได้ท ำกำรวิจัยเครื่องดักฟังแบบเลเซอร์ แล้วก็เครื่องดักฟังแบบเซ็นเซอร์ เหล่ำนักสืบที่ช ่ำชองเทคโนโลยีพวกนั้นมีควำมสำมำรถมำก ผมจะบอกหลักกำรของเครื่องดักฟังแบบเลเซอร์ให้ฟังแล้วกัน กำรติดตั้งเครื่องดักฟังชนิดนี้ไม่ต้องแอบเข้ำไปในห้อง ช่วยลดควำมเสี่ยงจำกกำรถูกจับได้เรำจะท ำกำรเลือกเลเซอร์อินฟำเรดที่ไม่สำมำรถมองเห็นด้วยตำเปล่ำได้จำกเครื่องปล่อยเลเซอร์มำเพื่อท ำกำร ‘อ ำพรำง’ …”ค ำพูดช่วงหลังๆ เด็กหนุ่มใช้ค ำศัพท์เฉพำะทำงคุยกับหลงฉีท ำให้เจิ้งทั่นไม่เข้ำใจ จึงเดินกลับไปหำเว่ยเหลิง จำกนั้นก็ล้วงเอำถั่วในถำดออกมำวำงตรงหน้ำเว่ยเหลิงให้เขำช่วยแกะให้“กินถั่วด้วยเหรอ?”เว่ยเหลิงไม่รู้ว่ำแมวตัวอื่
