งเป็นจิตใจของมนุษย์ ถึงแม้ว่ำเขำต้องใช้ชีวิตเพื่อควำมอยู่รอดและยอมรับควำมเป็นจริงว่ำตัวเองได้กลำยเป็นแมวแล้ว แต่ในเรื่องของสภำพจิตใจก็ใช่ว่ำจะข้ำมผ่ำนไปได้ง่ำยๆ กำรใช้แอลกอฮอล์เป็นที่ปลดปล่อยถึงแม้จะท ำลำยภำพลักษณ์ไปบ้ำง แต่ก็เป็นวิธีระบำยอำรมณ์ที่ใช้ได้ดีเลยทีเดียวเขำไม่รู้ว่ำจะต้องอยู่ในร่ำงแมวไปอีกนำนเท่ำไร และก็ไม่รู้ด้วยว่ำจิตใจจะดีขึ้น 100% ได้ตอนไหน แต่อย่ำงน้อยตอนนี้เขำก็ได้เจอวิธีปลดปล่อยอำรมณ์ที่ได้ผลแล้ว ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่ต้องเสียเงินสักบำทก็ท ำให้จิตใจผ่อนคลำยได้อืม ต่อไปถ้ำรู้สึกเครียดเมื่อไร ก็ไปปลดปล่อยที่ ‘หอกลำงคืน’ อย่ำงไรเสียคนในครอบครัวเจียวก็ไม่มีทำงได้เห็น คนรอบตัวก็ด้วยเช่นกัน ไม่มีทำงได้รู้ว่ำเขำท ำลำยภำพลักษณ์ตัวเองแค่ไหน ส่วนพวกของเย่ฮ่ำวจะคิดอย่ำงไรนั้น จะรู้สึกทรมำนไหมเรื่องนั้นไม่อยู่ในควำมคิดของเขำเลยสักนิดนี่คือบทสรุปที่ได้จำกกำรนอนคิดบนต้นไม้ตลอดช่วงบ่ำยหลังจำกที่กลับมำของเจิ้งทั่น ส่วนเย่ฮ่ำวกับพรรคพวกที่ก ำลังยุ่งอยู่กับกำรจัดกำรปัญหำนั้นไม่ได้รู้เลยว่ำตัวเองก ำลังตกเป็นเหยื่อหรือจะพูดอีกอย่ำงก็คือ อำณำเขตของพวกเขำได้ถูกแมวตัวนี้เล็งไว้แล้วสัปดำห์นี้ไม่ต้องไปถ่ำยโฆษณำที่เสี่ยวกัว และเว่ยเหลิงก็ไม่ได้โทรศัพท์มำ ในบ้ำนก็ไม่มีคน ไปท ำงำนกับไปเรียนกันหมดเจิ้งทั่นก ำลังหมอบอยู่บนต้นไม้ในเขตที่พัก เมื่อก่อนเขำไม่รู้เลยว่ำต้นไม้ที่อยู่ในสนำมหญ้ำของที่นี่ค
