ระเทศอีกด้วย เดิมทีเหรินฉงก็มีภรรยำอยู่แล้ว แต่อยู่ต่ำงประเทศ เป็นลูกคุณหนูที่มีฐำนะดี หลังทรำบเรื่องก็บินมำหำทันที แล้วตบหน้ำเหรินฉงท่ำมกลำงสำยตำผู้คนมำกมำยนอกจำกนี้ยังมีลือกันอีกว่ำเหรินฉงเกี่ยวข้องกับอิทธิพลมืด…เรื่องรำวในแง่ลบมำกมำยของเหรินฉงได้แพร่กระจำยไปทั่วมหำวิทยำลัย เดิมทีทำงมหำวิทยำลัยจะแค่สั่งพักงำนเหรินฉงรอให้ข่ำวสงบลง เพรำะถึงอย่ำงไรเหรินฉงก็เป็นคนมีควำมสำมำรถ แต่ต่อมำไม่รู้ว่ำท ำไมถึงได้บีบบังคับให้เหรินฉงลำออก นักศึกษำหลำยคนเดำว่ำเหรินฉงต้องไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตของมหำวิทยำลัยแน่ๆ ไม่อย่ำงนั้นจะถูกบีบให้ออกได้อย่ำงไรเจิ้งทั่นนึกถึงใบหน้ำที่มีแต่ควำมเสแสร้งของคนคนนั้น แล้วนึกถึงข่ำวลือที่ได้ยินมำ พลำงรู้สึกว่ำในนั้นจะต้องมีฝีมือของเว่ยเหลิงกับจ้ำวเล่ออยู่ด้วยแน่ๆ เพรำะพวกข่ำวลือซุบซิบในคณะจ้ำวเล่อต้องพอคุ้นเคยอยู่บ้ำง ส่วนเรื่องบีบบังคับให้ลำออกนั้น น่ำจะเป็นฝีมือของ ‘อำจำรย์ฝู’ หรือไม่ก็ศำสตรำจำรย์หลัน ล ำพังแค่พ่อเจียวหย่วนคงไม่มีอิทธิพลขนำดนั้นอันที่จริงเรื่องที่อำจำรย์มีควำมสัมพันธ์กับลูกศิษย์แบบเหรินฉงนั้นเป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อย แต่แค่ไม่ค่อยมีคนรู้เท่ำนั้นหรือบำงคนอำจจะรู้แต่ก็ไม่ได้พูดออกมำ ในต่ำงประเทศยิ่งพบเห็นได้บ่อยกว่ำ เรื่องพวกนี้มีใหญ่มีเล็ก คงต้องดูว่ำมีคนคอยหนุนหลังแค่ไหนเจิ้งทั่นคิดแล้วก็รู้สึกซำบซึ้งใจ อย่ำงน้อยพอตัวเองเกิดเรื่องก็มีคนช่วยเหลือเยอะ
