ตอนที่เจิ้งทั่นกระโดดลงจำกรถ ฟ้ำเริ่มจะสว่ำงนิดหน่อยแล้วเนื่องจำกว่ำเขำตกอยู่ในห้วงควำมคิดอยู่นำน จึงไม่ได้สนใจว่ำรถตู้คันนี้วิ่งไปนำนเท่ำไรแล้ว และก็นึกไม่ถึงด้วยว่ำตัวเองจะซวยได้ถึงเพียงนี้เขำบังเอิญขึ้นรถคันนี้ แล้วมันก็ถูกขับออกมำนอกเมืองตอนนี้เขำยังอยู่เมืองหนำนเฉิงหรือเปล่ำก็ไม่อำจจะทรำบได้ แต่ดูจำกเวลำแล้ว น่ำจะออกนอกเมืองหนำนเฉิงมำไกลพอดูสิ่งที่อยู่ในสำยตำยตอนนี้มีแต่ป่ำกับทุ่งนำที่ทอดยำวสุดลูกหูลูกตำพื้นที่ชนบท แต่ก็ไม่ได้ดูยำกจน บ้ำนเรือนของคนที่นี่เป็นแบบสมัยใหม่ มีแค่ไม่กี่หลังที่ยังคงเป็นแบบเก่ำเจิ้งทั่นไม่รู้ว่ำที่แห่งนี้อยู่ส่วนไหนของแผนที่ แต่ดูจำกบ้ำนหลำยหลังที่สร้ำงสองสำมชั้นแล้วก็พอจะรู้ได้ว่ำคนแถวนี้มีอันจะกิน เท่ำนี้เขำก็ดีใจแล้ว เพรำะเรื่องโทรศัพท์ก็จะง่ำยขึ้น หำกเป็นแถบที่คนยำกจนคงหำที่โทรศัพท์ยำกเขำจดจ ำที่อยู่ของบ้ำนหลังนี้ หำกคนขับจะออกรถอีก เขำก็จะโดยสำรไปด้วย เจิ้งทั่นคิดว่ำอันดับแรกควรจะส ำรวจท ำควำมคุ้นเคยกับสถำนที่แห่งนี้ก่อน เพรำะระหว่ำงที่รอคอยโอกำสก็ต้องท ำให้ตัวเองได้ใช้ชีวิตอย่ำงสงบสุขเขำลองหำดูว่ำบ้ำนไหนที่สำมำรถลงมือได้ง่ำยๆ หำของกินไม่ยำก แล้วยังต้องดูด้วยว่ำมีโทรศัพท์หรือเปล่ำ รวมถึงโอกำสที่จะสำมำรถใช้โทรศัพท์ได้ แต่ที่ส ำคัญกว่ำก็คือหำที่ค่อนข้ำงปลอดภัยให้ตัวเองหำกพูดถึงเรื่องควำมปลอดภัย เจิ้งทั่นมองว่ำกิ่งไม้สูงๆ เป็นที่ที่ไม่เลว อำจเป็นเพร
