ไม่มีกฎหมายคุ้มครองสัตว์มารองรับ หากหวังพึ่งศีลธรรมที่อยู่ในจิตใจคงไม่อาจบรรเทาความโกรธของคนส่วนใหญ่ได้ ยุคสมัยนี้ไม่เหมือนกับอีกสิบปีให้หลังที่สามารถถ่ายคลิปเอาไปโพสต์บนโลกโซเชียลได้แต่ต่อให้เรื่องนี้สามารถดึงดูดความสนใจคนให้มาร่วมตัดสินมากเท่าไร ก็ดูจะไม่เพียงพอในการลงโทษมนุษย์จิตใจอำมหิตผู้นี้ตัดสินแล้วยังไง? ศีลธรรมใช้ประโยชน์อะไรได้?สามารถทำให้ลูกแมวทั้งสามฟื้นขึ้นมาหรือให้ความยุติธรรมกับแม่แมวตัวนั้นได้ไหม?ทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น เด็กหนุ่มที่มีรอยสักผู้นั้นแม้แต่เสียค่าปรับยังไม่ต้อง เรื่องศีลธรรมสำหรับเขาแล้วเป็นเหมือนหมอกควันที่ถูกสายลมพัดผ่านไป ไม่นานก็จางหาย“เตะแมวตัวเองแล้วมันหนักหัวใครไม่ทราบ! ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนัก ชีวิตช่วงนี้ว่างกันนักเหรอไง!” เด็กหนุ่มยกมือชี้หน้าผู้คนที่มารุมล้อมพฤติกรรมที่ต่อยคนเมื่อครู่ทำให้กลุ่มคนที่มามุงดูเริ่มหวาดกลัว พูดจาเสียงเบาลง คนที่ออกมาด่าก็ถูกอัดลงไปกองร่างกายที่กำยำและมีรอยสักบวกกับท่าทางที่นักเลงแบบนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนดีนัก ไม่แน่ว่าอาจจะฆ่าคนเป็นก็ได้“รีบหลบไปสิวะ มาออกันหน้าบ้านคนอื่นทำไม อยากจะโดนใช่ไหม?”เด็กหนุ่มผลักคนที่อยู่รอบๆ ให้ออกไป ชาวบ้านจึงค่อยๆพากันเดินออกก่อนที่จะเดินออกคุณป้าหลายคนพากันพูดด้วยเสียงเบาๆ“มันบาปนะ” “แมวพวกนั้นน่าสงสารจัง”อันที่จริงเรื่องราวจำพวกนี้มีมากมาย เรื่องพวกนี้อาจเกิดขึ้นได้ทุกวันในเมืองนี้สำ