่อให้พนักงานปฏิบัติกับชาร์โคลดีๆ หน่อย นี่คือเทพเจ้าโชคลาภประจำร้านเลยนะ อาหารแมวพวกนั้นที่ขายดีอยู่ทุกวันนี้ เป็นเพราะผลตอบรับจากโฆษณาทั้งนั้น แต่ก็เป็นเพราะของคุณภาพดีอยู่แล้วด้วยเช่นกัน พอชื่นชมคนอื่นแล้วเสี่ยวกัวก็ไม่ลืมที่จะชื่นชมตัวเองบรรดาพนักงานพอได้ฟังเถ้าแก่อธิบายก็ไม่มีใครสงสัยอะไร พวกเขามองแมวดำที่ ‘ค่าตัวสูง’ ตัวนี้ด้วยสายตาที่เหมือนกับมองแมวที่ถูกฝึกมาในคณะละครสัตว์ ถ้าเจิ้งทั่นรู้ว่าพวกเขาคิดแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรบ้างเจิ้งทั่นทำตัวเหมือนทุกครั้งที่เคยมา เขากระโดดลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปที่ออฟฟิศ พนักงานชุดเดิม แมวที่มานั่งดูก็ตัวเดิมๆกับสุนัขพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่เสี่ยวกัวเลี้ยงเอง แต่จุดที่แตกต่างก็เห็นได้ชัดเจนเช่นกันที่มุมหนึ่งในออฟฟิศ มีการถูกล้อมเอาไว้ เนื้อที่ประมาณเจ็ดถึงแปดตารางเมตรได้ อุปกรณ์ประกอบฉากที่เคยวางไว้ตรงนั้น ถูกเอาไปกองไว้ที่อื่นแล้วในคอกที่ถูกเอาแผ่นพลาสติคล้อมไว้นั้น มีลูกแมวอยู่ห้าตัวกำลังเล่นกันอยู่ในนั้น สามตัวมีลายเสือ อีกสองตัวเป็นลายดำขาวเสี่ยวกัวเคยบอกแล้วว่า ลูกแมวทั้งห้าตัวนี้มีเชื้อสายแมวป่าไซบีเรียน ดังนั้นเมื่อเทียบกับแมวทั่วไปแล้ว ขนจึงดูยาวกว่าหน่อยที่ด้านข้างคอกมีแมวตัวหนึ่งปีนขึ้นไปบนชั้น เป็นแมวอเมริกันช็อตแฮร์ ขาหน้าของมันพาดไปที่ขอบชั้น กำลังจ้องมองลูกแมวที่อยู่ในคอกแมวตัวนี้ชื่อว่า ‘เจ้าชาย’ เป็นแมวในร้านของเสี่ยว
