่งเข้ามาหา อีกสองลูกจึงแบ่งให้ทั้งสองกินส่วนเจ้าอ้วนต่อให้มาด้วยก็มีนิสัยเหมือนเจิ้งทั่น คือไม่กินของเหลือจากคนอื่นเหมือนปกติเช่นเคยที่พออาหวงมาแถวนี้จะต้องร้องทักทายก่อนสองที เป็นการบอกว่าตัวเองมาแล้ว ให้คนอื่นที่ยังมาไม่ถึงรีบมา พอร้องเสร็จก็กางกรงเล็บออกแล้วเกาต้นไม้เจิ้งทั่นเอาถุงใส่เสี่ยวหลงเปากับแก้วน ้าเต้าหู้ทิ้งลงถังขยะที่อยู่ด้านข้าง แล้วเดินรอบโต๊ะสองรอบเพื่อเป็นการย่อยอาหารขณะที่เจ้าอ้วนค่อยๆ เยื้องย่างเดินเข้ามานั้น อาหวงกำลังเกาต้นไม้ต้นที่สามเจิ้งทั่นพอรู้สึกโอเคแล้วก็ส่งเสียงร้องไปหนึ่งที จากนั้นจึงวิ่งไปทางนอกสวน อาหวงไม่เกาต้นไม้อีกต่อไป มันรีบวิ่งตาม วิ่งไปได้สองก้าวก็งับหญ้าข้างทางทีเดิมทีเจิ้งทั่นคิดไว้ว่า ถ้าไม่เจอเว่ยเหลิงก็วิ่งเอง ก็แค่วิ่งออกกำลังไม่ใช่เหรอ อีกอย่างแมวอีกสามตัวก็อยู่ด้วย เรียกมาวิ่งด้วยกันไปเลยปรากฏว่าเจิ้งทั่นยังไม่ทันได้ออกนอกโซนตะวันออก เขาก็พบเว่ยเหลิงที่กำลังเล่นบาโหนอยู่ตรงอุปกรณ์ออกกำลังกายสาธารณะข้างสนามหญ้าใหญ่พอเห็นเว่ยเหลิง อาหวงก็มีปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรงมาก มันโก่งหลังกระโดดขึ้นเหมือนเห็บ ขนลุกชันทั้งตัว ส่วนหูก็ตั้งเหมือนปีกเครื่องบิน หากจะเทียบกับครั้งที่แล้ว เจ้าอ้วนดูนิ่งมากกว่า ยังคงระแวง แต่ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นศัตรูเว่ยเหลิงปล่อยมือลงมายืนที่พื้น แล้วมองแมวทั้งสี่ตัว โดยหลักๆ มองไปที่เจ้าอ้วนกับเจิ้งทั่น เขาไม่พูดอะไรมากห
