นเกิดของศาสตราจารย์หยวนอยู่ทางภาคอีสาน การที่พ่อเจียวหย่วนตัดสินใจแบบนี้หลังจากที่ทราบเรื่องเจิ้งทั่นก็เข้าใจดีแต่ว่า…แบบนี้เขาก็ต้องอยู่บ้านโดยลำพังสิ!พ่อเจียวหย่วนถามความเห็นของเจิ้งทั่นว่าถ้าอยากไปด้วยกันล่ะก็ เขาจะไปยืมรถมาหนึ่งคันแล้วขับไปแทนจะสะดวกกว่าเจิ้งทั่นคิดสักพักก็ส่ายหน้า ถ้าไปทางใต้เขาจะไปด้วยแน่นอน เขาอยากรู้ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แต่พอไปทางเหนือเขาไม่อยากไปเท่าไรเจิ้งทั่นไม่อยากถูกส่งไปสถานที่รับฝากสัตว์เลี้ยง และก็ไม่อยากไปนอนบ้านอื่นด้วย ดังนั้นพ่อเจียวหย่วนจึงทิ้งกุญแจไว้ให้เขาหนึ่งดอกก่อนที่ทั้งสี่จะออกเดินทางได้ผลัดกันกำชับเจิ้งทั่น ซึ่งสรุปความได้ว่า “อยู่บ้านคนเดียวต้องเป็นเด็กดี อย่าเปิดประตูให้คนแปลกหน้า”“……” นี่เห็นเราเป็นเด็กเหรอ?เจียวหย่วนกับกู้โยวจื่อก่อนออกไปได้เอาขนมของตัวเองทั้งหมดออกมากองไว้บนโซฟาเพราะกลัวว่าแมวตัวเองจะหิวพอทั้งสี่คนไปแล้วเจิ้งทั่นก็มองห้องที่ว่างเปล่า อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าบ้านเก่าๆ นี้ดูกว้างขึ้นทันตาน่าเบื่อชะมัดเลยเจิ้งทั่นกลิ้งไปกลิ้งมาบนโซฟาในห้องรับแขก จากนั้นก็ห้อยตัวลงมาจากขอบโซฟา มองโลกแบบกลับด้านสุดท้ายสายตาของเขาไปตกอยู่ที่ปฏิทินแขวน พ่อเจียวหย่วนบอกว่าพวกเขาจะไปหนึ่งอาทิตย์ วันนี้เป็นวันพุธ ต้องรอไปถึงพุธหน้า…วันพุธเหรอ?เจิ้งทั่นพลิกตัวกลับขึ้นมาทุกวันพุธเป็นวันลงสินค้าของบูรพาซุปเปอร์มาเก็ต รถส่งของจะมาตอนบ่ายสี่ห้
