ตของเก้าอาณาจักร และร่างจำแลงของเจ้าแห่งการดูดกลืนตกตายไปด้วยกันในที่สุดเซียวฮั่นก็ออกมือ มือข้างหนึ่งพุ่งโจมตีร่างจำแลงของเจ้าแห่งการดูดกลืนโดยไม่สนกฎเกณ์ทั้งปวงทันที“เป็นไปมิได้…เป็นไปมิได้…”ภายใต้สายตาเหลือเชื่อของร่างจำแลงของเจ้าแห่งการดูดกลืน เขาเห็นเพียงมือยักษ์ข้างหนึ่งก้าวข้ามกาลเวลาชั่วนิรันดร์ ย้อนจากอนาคตอันยาวไกลเพื่อบิดเบือนวิถีหงเหมิง ฝืนลิขิตสวรรค์เปลี่ยนชะตาชีวิต!“ปะ…เป็นไปมิได้…เจ้าทำสิ่งนี้ได้เยี่ยงไร ร่างจริงของข้าถูกเจ้ากำจัดได้เยี่ยงไร…”บัดนี้ร่างจำแลงของเจ้าแห่งการดูดกลืนแผดเสียงตะโกนลั่นด้วยสีหน้าอัปลักษณ์ถึงที่สุด เพราะเขาไม่เชื่อว่านี่จะเป็นเรื่องจริงทั้งนี้เซียวฮั่นก็มิได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย หลังจากสะบัดมือสังหารร่างจำแลงของเจ้าแห่งการดูดกลืน เซียวฮั่นก็ออกแรงทำลายโลกทั้งใบ
กาลเวลาไหลเวียนอีกครั้ง เซียวฮั่นยังคงเร้นกายอยู่หลังม่านต่อไปไม่มีผู้ใดพบเห็น นอกโลกหงเหมิงและโลกหมื่นเทพยังมีมือแบบเดียวกันข้างหนึ่งคอยควบคุมทุกสิ่งและเซียวฮั่นจับจ้องตนอีกร่างหนึ่งอยู่ตลอด กล่าวได้ว่าเขาจับตามองอดีตของตน สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตบัดนี้ล้วนแต่ปรากฏประจักษ์สู่สายตาของเขาแล้วพอเข้ามาในโลกหงเหมิง หลังจากพบกับฉายทงเทียนและได้รับเต๋าแห่งค่ายกลซึ่งเป็นมรดกของผู้ถือครองเฉียนคุน เขาพบกับเย่ฉางเฟิง ฉายเฉินและพรรคพวกจากนั้นเซียวฮั่นก็ปล่อยให้เจ้าแห่งความมืดมิดออกมือช่วงชิงร่างจริงขอ
