ู่ตั้งแต่ยุคเบิกฟ้าดิน หลังจากที่เบิกโลกหมื่นเทพและสิ่งมีชีวิตในยุคแรกเริ่มได้ถือกำเนิดขึ้นมา เกรงว่าวันนี้คงมิอาจหลีกเลี่ยงภัยพิบัติแห่งการสังหารอันมิมีประมาณนี้ได้สำหรับพวกเขาที่เป็นการดำรงอยู่อันเก่าแก่ซึ่งมีชีวิตอยู่มายาวนาน ต่างก็คุ้นชินกับความเป็นตายมานานแล้ว สงครามครั้งนี้ไม่ว่าจุดจบจะเป็นเช่นไร พวกเขาก็จะไม่ยอมแพ้และไม่เสียใจภายหลัง“รบจนรู้แพ้รู้ชนะ!”หอกรบในมือโบกสะบัด แววแห่งการรบในดวงตาของจ้านตี้จุดประกายขึ้นมา วันนี้ความแค้นทั้งหมดจะต้องสิ้นสุดลง ทุกสิ่งอย่างจะต้องยุติ“ครืน!!!”
พลังแห่งวิถีเต๋าส่งเสียงคำรามกึกก้อง เงาร่างอันสูงใหญ่ของจ้านตี้ได้พุ่งตรงไปสังหารเจ้าแห่งการดูดกลืนทันทีวินาทีนี้ จ้านตี้กลายเป็นเทพแห่งการรบอันสูงส่ง หนึ่งคนหนึ่งหอกรบ ต่อสู้จนสะท้านเวหาและพสุธาผู้ที่ตามหลังจ้านตี้มาคือเย่เฉินและเทพศักดิ์สิทธิ์มนุษย์ว่านเป่าซึ่งต่างก็ออกมือพร้อมกันส่วนเจ้าแห่งชะตา เจ้าแห่งกฎ เจ้าแห่งวัฏสงสารต่างก็พากันทยอยออกมือเมื่อผู้ถือครองแห่งวิถีเต๋าทั้งหกท่านออกมือ พลังแห่งเต๋าทั้งหมดได้กวาดล้างทุกสรรพสิ่งจนดับสูญวิถีเต๋าได้พังทลายทุกสิ่งลงอย่างถึงที่สุด สรรพสัตว์ต่างส่งเสียงร้องโอดครวญ พลังแห่งวิถีเต๋าอันน่าพรั่นพรึงได้ปกคลุมทั่วใต้หล้าทวยเทพดับสลายหายไป สิ่งมีชีวิตทั้งหมดล้วนกลายเป็นความว่างเปล่าภายในโลกอันว่างเปล่า มีเพียงเจ้าแห่งการดูดกลืนที่กำลังต่อสู้กับผู้ถือครองแห่
