และโอกาสรอดสุดท้ายเพียงหนึ่งเดียวนี้ เจ้าแห่งชะตารู้ว่าต้องฝากไว้กับเซียวฮั่นเท่านั้นนอกจากเซียวฮั่น ก็ไม่มีผู้ใดสามารถก้าวข้ามหายนะแสนสาหัสนี้ได้อีกแล้วแน่นอนว่ายกเว้นเจ้าแห่งความมืดมิดและเจ้าแห่งการดูดกลืนเพราะพวกเขาก็คือผู้สร้างหายนะที่ว่าขึ้นมาขณะที่เซียวฮั่นกำลังเสวนากับเจ้าแห่งชะตา อีกด้านหนึ่งไป๋จื้อไจ้และเย่ฉางเฟิงได้ฆ่าล้างสำนักเปลวอัคคีแล้วยามนี้ความแข็งแกร่งของคนทั้งสองลึกซึ้งเกินคาดเดา คนหนึ่งแย่งชิงโชคแห่งฟ้าดิน อีกคนควบคุมมิติอากาศต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ราชันเหมือนกัน เมื่ออยู่ตรงหน้าคนทั้งสองก็ยังต้านรับมิได้แม้แต่การโจมตีเดียว
ในที่สุดเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่ว บรรพบุรุษของสำนักเปลวอัคคีก็ถูกปลุกให้ตื่นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วเป็นยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษผู้อาวุโสเกินบรรยายท่านหนึ่ง ควบคุมวิถีเพลิงแห่งเต๋า เป็นผู้ถือครองวิถีเพลิงแห่งเต๋า ทั้งยังเป็นผู้เบิกโลกเปลวอัคคีของโลกหมื่นเทพเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่ว อยู่ในฐานะของยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษผู้อาวุโสยิ่ง ความแข็งแกร่งย่อมไม่มีอะไรน่ากังขาพอออกมือก็กดอัดเย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้ในทันทีถึงแม้ว่าไป๋จื้อไจ้และเย่ฉางเฟิงจะแข็งแกร่งยิ่งนัก ทว่าสุดท้ายแล้วคนทั้งสองก็เป็นเพียงการดำรงอยู่ขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ราชัน เมื่อเทียบกับยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษ ยัง
