การปิดด่าน เมื่อสายตาของพวกเขามองทะลุผ่านมิติ ทอดลงบนร่างของเย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้ที่กำลังต่อสู้กับเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่ว แต่ละคนก็เผยสีหน้าหวาดผวาออกมาตามๆ กันในฐานะของการดำรงอยู่ขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษ สายตาย่อมเฉียบแหลมเป็นอย่างยิ่ง เพียงแวบแรกก็ดูออกแล้วว่า ไม่ว่าจะเป็นเย่ฉางเฟิงหรือไป๋จื้อไจ้ก็ล้วนแต่ฝึกตนมาไม่เกินสิบล้านปีอย่างแน่นอนสิบล้านปีก็มีความแข็งแกร่งพอจะต่อกรกับยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษแล้ว พรสวรรค์เช่นนี้ พวกเขามิเคยได้ยินมาก่อนในชีวิตอย่ามองว่าการฝึกตนสิบล้านปีเป็นระยะเวลาที่ยาวนานไร้สิ้นสุดทว่าสำหรับการดำรงอยู่รุ่นอาวุโสที่ใช้เวลาปิดด่านนับสิบล้านปีหรือกระทั่งร้อยล้านปีเหล่านี้ เวลาสิบล้านปีเป็นแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นฝึกตนมาอย่างยาวนาน ยิ่งเป็นการดำรงอยู่ขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเหล่านี้ก็ดำรงชีวิตมานานนับไม่ถ้วนทั้งนั้น กาลเวลาอันไร้ปรานีมิได้ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างของการดำรงอยู่เหล่านี้เท่าใดนัก“ดูท่าพวกเราคงปิดด่านนานเกินไปแล้ว มิเช่นนั้นดินแดนเต๋ามีวีรบุรุษเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด ตาแก่อย่างพวกเรายังไม่รู้”
เมื่อมองคนที่กำลังต่อสู้กับเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วอย่างดุเดือด ยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษที่กำลังชมการต่อสู้เหล่านี้ก็รู้ว่า เทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีแล้วเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเ
