อยๆ กลายเป็นเสียเปรียบ
กระทั่งว่าบรรพบุรุษเลี่ยฮั่วในตอนนี้มีความรู้สึกราวกับจมดิ่งในหนองน˺าที่มิอาจหลุดพ้นได้คล้ายว่าหากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป วันนี้ตนอาจตกตายด้วยน˺ามือของคนรุ่นเยาว์สองคนนี้ก็ว่าได้กล่าวได้ว่ายามนี้บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วอยากต่อสู้กับยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษสองท่านมากกว่าไป๋จื้อไจ้และเย่ฉางเฟิงด้วยซ˺าไปถึงแม้ว่าขอบเขตของคนทั้งสองยังอยู่ในขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ราชันทว่าความแข็งแกร่งของคนทั้งสองกลับน่าหวาดกลัวจนถึงระดับที่แม้แต่ยอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษโดยทั่วไปยังมิอาจเป็นคู่ต่อกรพรสวรรค์ร้ายกาจเช่นนี้ บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วก็เพิ่งเคยเห็นโดยเฉพาะวิถีเต๋าที่คนทั้งสองควบคุมล้วนแต่มิใช่พลังแห่งวิถีเต๋าธรรมดา“นี่พวกเจ้าบังคับข้าเองนะ!”ตอนนี้พลังของวิถีเพลิงแห่งเต๋ากลอกกลิ้งรอบกายของเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่ว บัดนี้สองตาปะทุแสงแห่งเปลวอัคคีออกมาอย่างไร้สิ้นสุดเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้ต่างก็มีสีหน้าแข็งค้าง
บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วในตอนนี้เปรียบดังสุริยันดวงหนึ่ง วิถีเพลิงแห่งเต๋าบนร่างแผดเผาทุกสิ่ง แสงเพลิงอันน่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงสาดส่องไปในดินแดนเต๋าทั้งใบในทันใดจากนั้นโลกแห่งวิถีเต๋าใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาที่ด้านหลังอย่างเนิบช้ายามนี้บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วได้ใช้ดินแดนเต๋าของตนแล้ว โลกเปลวอัคคีที่มิด้อยไปกว่าโลกหงเหมิงยามเมื่อโลกเปลวอัคคีถูกเทพศักด
