ที่หลังของหูอี้
“เจ้าเด็กน้อย เจ้ากำลังหาที่ตาย!” หูอี้แค่นเสียงเย็นชาด้วยความดูถูก ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เลื่อนกายหลบอย่างคล่องแคล่ว ปล่อยฝ่ามือออกไปอีกครั้ง รับหมัดของหลี่ลี่ได้อย่างแม่นยำ
ตูม!
เสียงระเบิดครั้งนี้ดังกว่าครั้งที่แล้ว หลี่ลี่ยืนหยัดอยู่กับที่ แต่หูอี้กลับถูกแรงมหาศาลกระแทกจนตกลงไปจากแท่นหินโอบฟ้า
ในการต่อสู้ของผู้แข็งแกร่ง ใครได้เปรียบก่อนย่อมได้จุดยืนดีกว่า เมื่อได้เปรียบแล้ว หลี่ลี่จึงไม่รอช้า รีบรุกเข้าใส่ เขาคำรามลั่นราวกับเสือโคร่งพุ่งลงจากภูเขา พุ่งเข้าหาหูอี้
หมัดพุ่งชน หมัดพิชิตมาร หมัดทุบศิลา…
ภายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ หลี่ลี่ก็ใช้มวยเก้าทลายออกมาอย่างคล่องแคล่ว หมัดต่อหมัด ไม่ปล่อยให้หูอี้มีโอกาสหายใจหายคอ
หูอี้ประมาทเกินไป หมัดที่รุนแรงของหลี่ลี่ทำให้เขาตั้งตัวแทบไม่ทัน แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ปราณยุทธ์ของเขาก็ฟื้นคืนมาอีกครั้ง
“ผงาดฟ้าดิน!” หูอี้คำรามลั่น ยันเท้าขวาลงพื้น ยกฝ่ามือทั้งสองขึ้นฟาดเฉียงขึ้นฟ้า รับหมัดทั้งสองของหลี่ลี่ได้พอดิบพอดี
ฝ่ามือยังไม่ถึง แต่กระแสปราณยุทธ์ที่แผ่ออกมาทำให้หมัดทั้งสองข้างของหลี่ลี่กระเด็นออกไป
ปราณยุทธ์รวมตัวเป็นกำแพงเหล็ก แขนทั้งสองข้างของหลี่ลี่ชาไปหมด ตามมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
ในขณะเดียวกัน หูอี้ก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า งอแขนขวาเป็นศอก ฟาดเข้าที่หน้าอกของหลี่ลี่
หลี่ลี่รีบปกป้องอก ออกแรงถีบตัวด้วยเท้าทั้งสอง ร่าง
