“ก็ผู้หญิงคนนั้นยุยงไง เมื่อหลายวันก่อนนางมาหาข้า ขอให้ข้าช่วยฆ่าหลิวอู๋เสีย ยินดีเป็นสาวใช้รับใช้ข้า แต่ข้าปฏิเสธทันที”
เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ นานา ฉีหนิงอวิ๋นไม่ได้ไปหาแค่หวังซินหมิงเพียงคนเดียว
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
ผู้คนต่างเข้าใจสถานการณ์ทันที เป็นศัตรูกับหลิวอู๋เสียเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว มันถูกหรือผิดกันแน่?
คำถามนี้… อีกไม่นานก็จะได้รู้คำตอบ
แรงผลักดันปะทุขึ้น!
“ลงมือมา ข้ายังมีธุระต้องทำ!”
หลิวอู๋เสียไม่คิดจะเปลืองคำพูดกับคนชั่วเช่นนี้ ฆ่าทิ้งเสียดีกว่า คนที่ทำเรื่องผิดต่อจิตสำนึกของตัวเองเพื่อผู้หญิง ก็ไม่ใช่คนดีอะไร
หวังซินหมิงถูกคำพูดของหลิวอู๋เสียกระตุ้นอีกครั้ง ตั้งแต่ต้นจนจบ หลิวอู๋เสียไม่เคยมองเขาเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริง
ราวกับต้องการบอกทุกคน ว่าเจ้ายังไม่คู่ควรให้ข้าใส่ใจ อย่าทำให้ข้าเสียเวลา
การเยาะเย้ยที่มองไม่เห็นเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ความรู้สึกถูกเมินเฉยทำให้หวังซินหมิงแทบบ้า
กระบี่ยาวสีเขียวเปล่งประกายความเย็นยะเยือก หวังซินหมิงลงมือแล้ว กระบี่ยาวพุ่งออกมาจากถุงเก็บของพร้อมกับความโกรธแค้นไร้สิ้นสุด มุ่งตรงไปที่ศีรษะของหลิวอู๋เสีย
