ถูกคนอื่นผลักดันออกมา หวังเฉวียนเชิ่งทำเฉยไม่ได้ รีบก้าวเท้าไปข้างหน้าและยืนอยู่ตรงหน้าหลิวอู๋เสียอย่างลำพองใจ
“หลิวอู๋เสีย อย่าพูดว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้า รีบคุกเข่าลงสารภาพผิดซะ รอศิษย์พี่ม่อชงกลับมา พวกเราจะช่วยขอร้องให้เจ้า หากมิฉะนั้น… เจ้าคงรู้ผลลัพธ์”
หวังเฉวียนเชิ่งเผยรอยยิ้มเหี้ยมโหด ที่จริงแล้วต้องการให้หลิวอู๋เสียคุกเข่าลงก้มศีรษะยอมรับผิด
ศิษย์อักษรฟ้าต่อสู้โหดร้ายยิ่งกว่าศิษย์อักษรดิน
“ผลลัพธ์ที่เจ้าพูด ข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ผลลัพธ์ของพวกเจ้าดี ถูกทำลายพลังยุทธ์ โยนลงจากภูเขา”
หลิวอู๋เสียเผยไอสังหารเย็นเยียบ กลายเป็นศิษย์อักษรฟ้าแล้ว ไม่ให้บทเรียนพวกเขาเลย ต่อไปการรบกวนแบบนี้จะทำให้เขารำคาญไม่หยุดหย่อน
วิธีที่ดีที่สุดคือ… เชือดไก่ให้ลิงดู
การโต้เถียงตรงนี้ทำให้เหล่าศิษย์บริเวณเชิงเขารู้สึกตกใจ พวกเขามองมาทางนี้ทีละคน อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“พวกเจ้าดูทางนั้นสิ มีคนเลือกถ้ำทั้งสองแห่งนั้น”
ระยะห่างค่อนข้างไกล พวกเขายังมองใบหน้าของหลิวอู๋เสียไม่ชัด มีคนอีกสิบกว่าคนบินมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
“หลิวอู๋เสีย อย่าคิดว่าเจ้าฆ่ารองอาจารย์ใหญ่แล้วจะทำอะไรก็ได้ อาศัยแค่โชคดีเท่านั้นแหละ!”
